บทที่ 84 หญ้าเซียงรู่

แม้ว่าตอนนี้ยังไม่สามารถผ่อนคลายการระวังตัวได้อย่างสมบูรณ์ ยังต้องระวังผู้อพยพขึ้นเขา แต่ก็เป็นแค่การลักเล็กขโมยน้อย

หากผู้อพยพขึ้นเขามาไม่กี่คน เจียงจือและคนอื่นๆ ไม่กลัว เพื่อหาอาหารกิน แค่เดินขึ้นเขาไม่กี่ชั่วโมงก็ทำให้คนหมดกำลังใจแล้ว

ถ้ามาเป็นกลุ่มใหญ่ก็เป็นโจร ไม่ต้อง

บทที่ 85 ชั้นเรียนรู้หนังสือบนภูเขา

เห็นสมุนไพรที่เรียบร้อยสะอาดอีกแล้ว รวมถึงหญ้าเซียงรู่สด สวีตงก็ดีใจมาก: "พี่สะใภ้เจียง ยาพวกนี้ของคุณมาได้จังหวะพอดี ช่วยผมได้มากจริงๆ"

เจียงจือยิ้ม: "หมอสวีขาดยาอะไรอีก ข้าดูว่าบนเขาจะหาได้ไหม? คุณก็รู้ว่าบนเขานี้ยาก็ไม่มาก"

บนเขามีสมุนไพรเยอะ แต่สวีตงต้องกา

บทที่ 86 หมูสามชั้นกลายเป็นหมูแสบ

การเรียนรู้อักษรในชั้นเรียนที่แข่งขันกันได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ในตอนกลางวัน ทุกคนต่างทำงานของตัวเอง

ปู่เสี่ยวหมั่นและชุนเฟิงดูแลนาขั้นบันได ทั้งสองคนยังใช้เวลาว่างค่อยๆ สร้างนาขั้นบันไดไปด้วย

สวีเอ้อร์รุ่ยและเจียงจือเก็บใบไม้มาทำปุ๋ย อีกทั้งยังหาดินและหิน