บทที่ 74 หลงทาง

เฉี่ยวอวิ๋นดีใจมากที่เห็นผ้าที่ตัวเองทอเองย้อมสีสวยงาม

เจ้ามีความคิดเรียบง่าย วิธีที่แม่สามีสอนเจ้าก็สามารถเรียนรู้ได้ ต่อไปก็จะสามารถทอผ้าทำเสื้อผ้าสวยๆ ให้ตัวเองและไฉ่เซีย

ที่ขอบนาขั้นบันได สวีเอ้อร์รุ่ยกำลังต่อสู้กับลูกหมูป่า

เพราะเจียงจือต้องย้อมผ้า กลัวว่าหมูห้าลายจะมารบกวน

บทที่ 75 ควันไฟสร้างสะพาน

ตอนนี้ความร้อนจากแสงแดดกลางวันหายไปแล้ว เหลือเพียงความเย็นที่ลอยออกมาจากป่า

ลมภูเขาพัดมา ทำให้ร่างกายของทั้งสี่คนที่เหงื่อไหลไคลย้อยสั่นสะท้าน ทันใดนั้นก็รู้สึกหนาวทั่วตัว รีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย

บนภูเขาเย็นกว่าล่างภูเขามาก

การจะลงเขา ต้องขึ้นไปที่สูงก่อนเพื่อหาทิศท

บทที่ 76 เสี่ยวหมั่นลงมือ

ในครัว ย่าเสี่ยวหมั่นทำเป็นไม่ได้ยินเสียงจากข้างนอก ยังคงทำอาหารอย่างใจเย็น เจ้ากำลังนึ่ง "ขนมเปาะเท้าใหญ่" ที่ทุกคนชอบ

หั่นฟักทองเป็นเส้น หั่นมันเทศเป็นเส้นแล้วผัดกับน้ำมันและเกลือให้หอมเป็นไส้ ผสมแป้งข้าวโพดสดกับน้ำให้พอดี เหมือนทำเกี๊ยวห่อไส้ทั้งหมดเข้าด้วยกัน

สุดท้า