บทที่ 63 แย่งอาหารจากปากงู

เจียงจือแค่งีบหลับไปนิดเดียว พอตื่นก็รีบลุกขึ้นทันที

เนื้อหมูจัดการไปแล้ว แต่ยังมีมันหมูและกระดูกหมูวางไว้ข้างๆ ยังไม่ได้ทำอะไร

เนื้อหมูป่ามากขนาดนี้หาได้ยาก ไม่รู้ว่าครั้งหน้าจะเป็นเมื่อไหร่

ช่วงนี้ไม่มีน้ำมัน เจียงจือรู้สึกว่าตัวเองกินแต่ผักต้มน้ำซุปจืดๆ ทุกวันจนจะก

บทที่ 64 ลูกหมูป่า "หมูสามชั้น"

พอเจ้าหอบแฮ่กๆ แขนขาอ่อนแรงมาปรากฏตัวบนผาเก่า ทำเอาย่าเสี่ยวหมั่นและสวีเอ้อร์รุ่ยที่กำลังออกจากลานตกใจ

"แม่เอ้อร์รุ่ย เจ้าวิ่งอะไร?"

"แม่ มีใครไล่ตามมาหรือ?" สวีเอ้อร์รุ่ยควานหามีดฟันฟืนที่เหน็บเอว ปฏิกิริยาแรกของเขาคือมีผู้อพยพขึ้นเขามา

เจียงจือหายใจไม่ทัน โบกมื

บทที่ 65 งูดอกกะหล่ำ

พอมีคราบงูก็สามารถรู้ชนิดของงูได้

ปู่เสี่ยวหมั่นดูลายของคราบงูแล้วบอก: "นี่คืองูดอกกะหล่ำ ไม่มีพิษ และยังกินงูมีพิษได้ด้วย

จริงๆ แล้วการมีงูดอกกะหล่ำอยู่แถวนี้เป็นเรื่องดี แค่มันตัวใหญ่เกินไป

เจองูตัวนี้ต้องตีให้ตายหรือไม่ก็ไล่ไปอีกฝั่งเขา ยังไงก็ปล่อยไว้แถวนี้ไม่ได้"

แค่ง