บทที่ 61 อิสรภาพในการกินเนื้อ

ในคลองที่เมื่อครู่ยังคึกคักวุ่นวาย กลับเงียบสงัดลงในพริบตา แม้บนท้องฟ้าจะมีทั้งดวงจันทร์และดวงดาว แต่แสงจันทร์ก็มัวหมอง มองไม่เห็นสภาพในคลองชัดเจน

สวีเอ้อร์รุ่ยและเสี่ยวหมั่นกระโดดลงจากต้นไม้จะเข้าไปดู แต่ถูกเจียงจือและปู่เสี่ยวหมั่นเรียกให้หยุด

แม้ความคิดนี้จะมาจาก

บทที่ 62 ภารกิจสำคัญของสวีต้าจู้

การเอาตัวรอดในป่า การเรียนรู้วิธีถนอมอาหารเป็นสิ่งสำคัญที่สุด โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ที่เน่าเสียง่าย

จุลินทรีย์เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เนื้อเน่า การป้องกันการเน่าเสียต้องใช้เกลือ เหล้าดีกรีสูง หรือเครื่องเทศต่างๆ ในการดองฆ่าเชื้อ

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ทั้งสองครอบครัวล

บทที่ 63 แย่งอาหารจากปากงู

เจียงจือแค่งีบหลับไปนิดเดียว พอตื่นก็รีบลุกขึ้นทันที

เนื้อหมูจัดการไปแล้ว แต่ยังมีมันหมูและกระดูกหมูวางไว้ข้างๆ ยังไม่ได้ทำอะไร

เนื้อหมูป่ามากขนาดนี้หาได้ยาก ไม่รู้ว่าครั้งหน้าจะเป็นเมื่อไหร่

ช่วงนี้ไม่มีน้ำมัน เจียงจือรู้สึกว่าตัวเองกินแต่ผักต้มน้ำซุปจืดๆ ทุกวันจนจะก