บทที่ 56

การพูดคุยจากใจ

ต้าจู้ไม่ปัสสาวะรดที่นอนอีกแล้ว ความภาคภูมิใจในตัวเองก็กลับมา

แม้ว่าขาจะเดินไม่ได้ แต่ต่อไปเขาสามารถนั่งหรือนอนปอกเก่อเกินได้ และยังเรียนรู้การปั่นด้ายทอผ้าได้

แม้ว่าสิ่งเหล่านี้ปกติแล้วผู้หญิงจะทำ แต่ต้าจู้ไม่รังเกียจ

เขาคิดแล้วว่า ไม่เพียงแต่ต้องมีชีวิตอยู่เท่านั้น

บทที่ 57

รักษาอาการคัน

หลังจากพูดถึงเรื่องในใจเหล่านั้น ชุนเฟิงก็เงียบลงทันที เจ้ามองใบหน้าที่ไม่ได้อ่อนเยาว์ของป้าเจียง

แม้จะยังดูเคร่งขรึมอยู่บ้าง แต่ตอนนี้กลับดูแข็งแกร่งอย่างที่สุด ทำให้คนรู้สึกไว้วางใจ

คิดสักครู่ ในที่สุดชุนเฟิงก็รวบรวมความกล้าพูด: "ป้า ป้ารู้จักสมุนไพรแก้คันอะไรอีกไหม?"

บทที่ 58

งานเลี้ยงของหมูป่า

เข้าสู่ปลายเดือนกรกฎาคม ฝนเริ่มน้อยลง ข้าวฟ่างและข้าวโพดบนเนินเขาออกรวงหมดแล้ว ฝ้ายก็เริ่มขาว!

ข้าวในนาแตกกอ ต้นกล้าที่เคยบางตาค่อยๆ มีใบเพิ่มขึ้น เต็มระยะห่างระหว่างแถวที่เว้นไว้

หลังตากข้าวสาลีแห้งแล้ว สองบ้านแบ่งกัน บ้านปู่เสี่ยวหมั่นได้ร้อยจิน

ตอนนี้มองไปทางไหน