บทที่ 484 - หมาขบกันเอง

คำพูดของแม่ของเหลียนฮวาเหมือนยาวิเศษ ตู้ตงเจวี๋ยนที่เมื่อกี้เหมือนจะตายอยู่แล้วก็กลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

เธอตาโต เสียงแหบแห้ง ชี้ไปที่แม่ของเหลียนฮวาด้วยความโกรธ: "เจ้าพูดเหลวไหล! ชัดๆ ว่าเจ้าโลภเงิน ไม่เกี่ยวกับข้า!"

แม่ของเหลียนฮวาเห็นท่าไม่ดี หยุดร้องไห้ ตอบโต้อย่าง

บทที่ 485 - ระบายแค้น

สวีเกินชิ่งนำตะกร้าที่วางอยู่ในห้องข้างๆ มา ชินซื่อโกรธจัดเริ่มค้นของข้างใน: "เหลียนฮวา อย่าบอกนะว่าแม่เจ้าเอาของในบ้านไปจริงๆ?"

เหลียนฮวาตั้งครรภ์ หลายวันมานี้อารมณ์ไม่ดี นั่งอยู่ข้างๆ อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา: "แม่ขโมยต่างหูเงินคู่หนึ่งไป!"

ตั้งแต่ชินซื่อให้กำไลคู่หนึ่งกั

บทที่ 486 - ไปหาหมอ

เจียงจือเพิ่งจะถามว่าชินซื่อรู้เรื่องหรือไม่ ชินซื่อก็มาถึงพอดี!

"พี่สะใภ้เจียง ขอยืมเงินหน่อยได้ไหม! ฉันต้องการ 15 ตำลึง! ปีหน้าฉันจะคืนให้แน่นอน" ชินซื่อพูดด้วยน้ำใจยิ่งกว่าหลี่เหล่าสือ เอ่ยปากขอถึง 15 ตำลึงเลยทีเดียว

เจียงจือรู้สึกแปลกใจ: "เรื่องยืมเงินไม่ต้องรีบ พวกคุณช่ว