บทที่ 479 - ยุแยงให้แตกแยก

ครั้งนี้ เจียงจือดูไม่ค่อยมีอำนาจบารมีนัก

ผู้ช่วยคนสำคัญทั้งสามคนของเธอใช้การไม่ได้ คนหนึ่งกำลังถูกกดลงพื้นขยี้ คนหนึ่งท้อง อีกคนหนึ่งอุ้มลูก

หวงเสี่ยวจูวันนี้กลับบ้านเกิด ตอนนี้มีแค่ผีซื่อที่มาดูเรื่องสนุก

ไม่มีผู้ช่วย แต่บารมีหัวหน้าหมู่บ้านของเจียงจือยังอยู่ เพียงได้ย

บทที่ 480 - สวีตงเจวี๋ยนถูกลงโทษ

ไม้เรียวคาหนามพวกนั้นล้วนคัดเลือกอย่างพิถีพิถัน แต่ละอันยังขัดด้วยหนังวัวจนเป็นมันวาว เป็นไม้เรียวที่หมู่บ้านมอบให้ซิ่วไฉเซีย

ในฐานะเครื่องมือสำหรับสั่งสอนคนให้เข้าใจเหตุผล ใช้ในตอนนี้เหมาะสมมาก

สวีตงเจวี๋ยนไม่ยอมเลือกไม้เรียวมาตีตัวเองแน่ กลอกตาปุบก็กลิ้งลุกขึ้นเ

บทที่ 481 - การอธิบายเรื่องความกตัญญู

เถียนเสี่ยวเฉวียนเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นพูด: "ในตัวอักษรโบราณ คำว่า 'แม่' เป็นอักษรรูปภาพ แสดงให้เห็นผู้หญิงที่นั่งคุกเข่า มือทั้งสองไขว้กัน ตรงกลางมีจุดสองจุดแทนนม เพื่อแสดงถึงการให้กำเนิดและการเลี้ยงดู

ไม่ว่าจะเป็นแม่แท้หรือแม่เลี้ยง รวมถึงคำเรียก 'คุณป้า' 'ป้า