บทที่ 462 อาหารฉลองปีใหม่ครั้งที่สามที่หมู่บ้านตระกูลสวี

เส้นทางกลับก็ไกลเท่าเดิม ทั้งยังมีทั้งฝนทั้งหิมะ แต่เจียงจือรู้สึกว่าเร็วกว่าตอนไปมาก

ทุกคนต่างใจจดใจจ่อจะกลับบ้าน หลี่เหล่าสือและเสี่ยวหมั่นกับอีกสามคนผลัดกันขับรถ

ทุกวันออกเดินทางแต่เช้า แม้ฟ้ามืดก็ยังเดินทางต่อสักพักก่อนพัก ในที่สุดก็เข

บทที่ 463 ผู้ว่าการเมืองจางมาตรวจหมู่บ้านตระกูลสวีเป็นครั้งที่สอง

ที่เนินเมฆเก่า เสี่ยวหมั่นที่กลับมาอย่างกะทันหันทำให้ทั้งครอบครัวดีใจไม่หยุด

สวีต้าจู้พยุงไม้ค้ำยันทั้งสองข้าง: "นึกว่าเจ้าจะอยู่เมืองจิ่นเฉิงฉลองปีใหม่ เรื่องเสี่ยวเทียนเป็นอย่างไรบ้าง?"

ปู่เสี่ยวหมั่นที่กำลังยุ่งกับการฆ่าไก่ก็พู

บทที่ 464 หกศิลปะของบัณฑิต

ความพิเศษของหมู่บ้านตระกูลสวีไม่ได้อยู่ที่ส้วมเท่านั้น เมื่อผู้ว่าการเมืองจางเดินมาถึงหน้าโรงเรียนที่สร้างใหม่ จึงตกใจจริงๆ

การสร้างศาลบรรพชนในชนบทพบเห็นได้ทั่วไป แต่การสร้างโรงเรียนไม่ค่อยพบ

แม้จะมีคนสร้าง ก็เป็นครอบครัวร่ำรวยเปิดโรงเรียนส่วนตัวให้ลูกตัวเองเรียน

โรงเ