บทที่ 448 เกลือ

การจัดการเรื่องตระกูลสวีควรเป็นหน้าที่ของปู่เสี่ยวหมั่นและสวีฉางหมิง แต่หมู่บ้านตระกูลสวีอยู่ห่างจากจินเฉิงฟูหลายร้อยลี้

ไม่เหมือนสมัยใหม่ที่มีทางด่วน ใช้เวลาแค่ครึ่งวันก็ถึง

ตอนนี้ต้องอาศัยเพียงล่อลากเกวียน ต้องข้ามเขาลุยเนิน แม้ราบรื่นก็ต้องใช้เวลาหลายวัน พวกคนแก่คงจะทนไม่ไหว

บทที่ 449 การเดินทาง

การเดินทางในเดือนสิบสองช่างลำบาก ตอนเช้ามีหมอกหนา ตอนกลางคืนมีฝน ตอนเช้ามีน้ำค้างแข็ง ถนนลื่นตลอด แม้อยากจะรีบก็เร่งไม่ได้

วันที่สาม หลี่เหล่าสือซื้อถ่านและกระเป๋าน้ำร้อนสองใบจากจุดพักม้า

เจียงจือและชินซื่อคนละใบ กอดไว้ไม่ยอมปล่อย จึงไม่สั่นหนาวขณะนั่งบนรถลาก

ไม่รู้ว่าเป็นเ

บทที่ 450 ตลาดกลางคืน

หลี่เหล่าสือแต่ก่อนเป็นโสด ส่วนชินซื่อเป็นแม่บ้านที่มีทั้งลูกทั้งหลาน

จมอยู่ในความหวานหลายเดือนจนเสียสติ สุดท้ายก็นึกถึงวันที่ต้องขูดเงินจากก้นไก่

ตอนนี้เห็นหลี่เหล่าสือจะยืมเงินซื้อของ "หรูแต่ไม่จำเป็น" พวกนี้ ในใจก็เสียดายเงิน: "เหล่าสือ ฉันใช้ผ้าเนื้อดีพวกนี้ไม่ได้หรอก ใ