บทที่ 43 เฉี่ยวอวิ๋นคลอดลูก

เนื่องจากน้ำป่าพัดพา ลานบ้านที่เคยเรียบก็เต็มไปด้วยทราย กิ่งไม้และหิน น้ำโคลนสูงถึงหัวเข่า เละเทะไปหมด

เสี่ยวหมั่นและปู่เสี่ยวหมั่นกำลังฝ่าฝนใช้จอบขุดทรายระบายน้ำ

เห็นเจียงจือมา ปู่หลานหยุดมือ

ปู่เสี่ยวหมั่นปาดโคลนบนหน้า พูดว่า: "เมื่อคืนลมแรง บ้านเจ้าเป็นยังไงบ้าง?"

บทที่ 44 เห็ดฟ้าผ่า

สำหรับครอบครัวชาวนา พืชผลคือชีวิต

และตอนนี้พายุฝนมาตอนที่ใกล้เก็บเกี่ยวพอดี

ไม่ว่าเมื่อไหร่ รายได้ของชาวนาก็ต้องพึ่งฟ้าดิน

ฝนใหญ่ลมแรง ข้าวสาลีในนาขั้นบันไดล้มบ้าง สวีเอ้อร์รุ่ยวันรุ่งขึ้นก็พยุงขึ้น หวังว่าจะไม่กระทบการออกดอกและการสร้างเมล็ดต่อไป

ส่วนพืชผลบนเนิน

น้ำฝนป่าไห

บทที่ 45 ปูเหล็ก เฟินเส้นเหล็ก และหญ้าเปรี้ยว

"อ้า! มีปลาจริงๆ! น่าเสียดายวันนี้ไม่ได้เอาเครื่องมือมา!" เจียงจือมองปลาเล็กๆ น้ำลายไหล

ปลาพวกนี้ขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ ดูเหมือนลูกปลา แต่จริงๆ โตแล้ว

เจ้าไม่รู้ว่าเป็นปลาอะไร รู้แค่ว่าเกล็ดเล็กละเอียด ทอดกรอบอร่อยมาก

นอกจากปลาเล็ก ในน้ำยังมีกุ้งน้ำจ