บทที่ 418 รางวัลจากอ๋องโจวมาถึงแล้ว

มีคนถามว่าตำรับยาที่บริจาคมาจากไหน นายอำเภอจางตอบ: "ตำรับยาที่ท่านพูดถึงก็คือตำรับที่ร้านยาชิงเฉวียนวานบริจาคนั่นแหละ"

เสียงฮือฮาเงียบลง ทุกคนมองไปรอบๆ ห้อง เริ่มหาว่าใครคือเจ้าของร้านยาชิงเฉวียนวาน

การบริจาคตำรับยาให้ทางการ แม้จะได้ชื่อเสียงบ้าง แต่ต้องเสียผล

บทที่ 419 ศิษย์ของเจียงจือ

เจียงจือไม่คาดคิดว่าเมื่อครู่ผู้ใหญ่บ้านซ่งยังพูดดีๆ อยู่ แต่พอพูดไปอีกนิด ตัวเธอก็ตกอยู่ในจุดวิกฤต

อยากได้ตำรับลับของเธอไปเฉยๆ...

การโต้กลับไม่ใช่เรื่องยาก แต่นี่คือที่ว่าการอำเภอ ถ้าไม่สุภาพก็จะน่าอาย

ดีที่ตอนนี้เธอกำลังเรียนรู้วิธีจัดการปัญหาจากนายอำเภอจาง แม้จะไม่ได

บทที่ 420 กองทัพเทียนเถิงก็คือเสี่ยวเทียน

ถึงเวลาอาหาร เสี่ยวหมั่นกินข้าวกับพวกผู้ใหญ่บ้านที่โรงอาหารที่ว่าการอำเภอ เจียงจือพาเถียนเถาไปกินที่เรือนหลังของนายอำเภอจาง

นายอำเภอจางเป็นคนเหนือ ไม่คุ้นกับก๋วยเตี๋ยวแห้งของมณฑลป๋า

จึงมีครัวเล็กๆ เฉพาะสำหรับนายอำเภอจาง สาวใช้หลานจือเตรียมซาลาเปาใหญ่และบะ