บทที่ 411 คณะละครสมัครเล่น

ร้านยาแน่นอนว่าต้องแยกบัญชีต่างหาก นั่นเป็นเรื่องของเฉี่ยวอวิ๋น ชุนเฟิง สวีเอ้อร์รุ่ย และสวีเสี่ยวหมั่น

แม้จะเป็นหมู่บ้านเล็กๆ แต่หมู่บ้านตระกูลสวีก็มีคณะละครสมัครเล่นของตัวเอง เจียงจือเปรียบตัวเองเป็นประธานบริษัท เมื่อเทียบกับตอนที่เป็นหัวหน้าแผนกในยุคปัจจุบันที่มีลูกน

บทที่ 412 มีคนก่อกวน

ประโยคที่ว่า "ไม่กินก็ไสหัวไป!" ของชินซื่อเหมือนไปแหย่รังต่อ

พี่สะใภ้ทั้งสองของเหลียนฮวาตะโกนโวยวาย ดึงเด็กๆ ที่กำลังหยิบอาหารบนโต๊ะแล้วเดินจากไป

แม่เหลียนฮวาวางตะเกียบแล้วร้องไห้: "เหลียนฮวาช่างโชคร้าย คลอดลูกสาวก็โดนคนรังแก แม้แต่พวกเราญาติฝ่ายเจ้าสาวมากินข้าวก็ยังไล่"

ชิ

บทที่ 413 ญาติฝ่ายเหลียนฮวา

แม้แม่เซียจะไม่ได้ออกจากหมู่บ้าน แต่มีคนผ่านไปมาที่จวนไปรษณีย์มาก ต่างพูดว่าหมู่บ้านตระกูลสวีดี

หมู่บ้านอื่นไม่มีโรงงานแบบหมู่บ้านตระกูลสวี ยิ่งไม่มีผู้ใหญ่บ้านเจียง มีข้าวกินอิ่มก็ดีแล้ว

ครอบครัวเดิมของเหลียนฮวาตอนนี้ยังลำบากก็เป็นเรื่องปกติ แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่เหลี