บทที่ 395 งานศพของสวีฉางฉี

เจียงจือรีบออกจากที่ว่าการ กลับถึงบ้านตระกูลเสียง เธอก็ปลุกเอ้อร์รุ่ยกับเสี่ยวหมั่นทันที: "เร็ว พวกเรากลับหมู่บ้าน!"

เอ้อร์รุ่ยยังไม่สร้าง งัวเงียพูด: "แม่ ไม่ใช่บอกว่าพรุ่งนี้ค่อยกลับหรือ?"

เจียงจือเร่งให้เขารีบล้างหน้า: "หยางซานวันนี้ไปหมู่บ้านจะพาถานซื่อไป โดนชินซื่

บทที่ 396 ญาติเยอะไปหน่อย

พอเจียงจือกลับมา ชินซื่อที่นำทีมทำความดีก็รีบมาขอคำชม: "พี่สะใภ้ เธอไม่อยู่บ้าน ฉันก็ไม่ได้ทำให้เธอขายหน้า คราวนี้ฉันพาเสี่ยวจูพวกเขาไปแทงถั่วให้ไอ้ลูกเต่านั่น!"

เจียงจือชำเลืองมองไปไม่ไกล ตรงนั้นคือหวงเสี่ยวจูที่กำลังบดถั่วเตรียมทำเต้าหู้กับหลิวซื่อพวกเขา พูดเสียงเบา: "

บทที่ 397 น้ำพุ

มีอีกสาเหตุหนึ่งที่ไม่สามารถเพิ่มการผลิตได้

ครั้งนี้เกินเซิงและคนอื่นๆ เข้าไปในภูเขาเก็บสมุนไพรกลับมาได้จำนวนหนึ่ง ช่วยแก้ปัญหาวัตถุดิบขาดแคลนได้ชั่วคราว

แต่ที่เมืองผิงชวนตั้งแต่เดือนมิถุนายนฝนตกน้อย ตอนนี้เกือบครึ่งเดือนแล้วที่ไม่มีฝนตกเลย โรงโม่ต้องหยุดเครื่องโม่แบบใช้น้ำ

เครื