บทที่ 384

ฮัลฟ์ซัมเมอร์และต้นหวู่เวยจื่อ

เห็นสีหน้าเชียนหนิวไม่ปกติ เจียงจือพูดอย่างสงบ: "แต่ก่อนที่นี่ก็มีทหารกบฏและโจร หมู่บ้านถูกเผาแล้วสร้างใหม่เป็นแบบนี้

ภูเขานี้เคยถูกเผา ตอนนี้ปลูกพืชได้

ชีวิตไม่มีอะไรราบรื่น อยู่ที่แต่ละคนจะทำให้วันที่ขมเป็นหวานได้อย่างไร

การที่เจ้ามาที่นี่ก็ไม่ใช่เรื่อง

บทที่ 385

หนิวซีแห่งเสฉวน

เก็บผลหวู่เวยจื่อได้หนึ่งกำใหญ่ ตัดกิ่งใหญ่มาอีกสองสามกิ่งแบกขึ้นไว้ จึงกลับบ้าน

เด็กสองคนรวมทั้งเฉี่ยวอวิ๋นชอบกินผลหวู่เวยจื่อ

คราวที่แล้วลูกท้อทรายก็แบ่งกันสามคน คนอื่นไม่มีส่วน

ตอนนี้มีผลไม้ป่าเยอะ ไม่ใช่แค่หนี่หนี่และคนอื่นๆ กิน เหอเซียงและเชียนหนิวก็กิน ยังไงกิน

บทที่ 386

การมอบสูตรยา

เสี่ยวหมั่นพักค้างคืนบนเขาหนึ่งคืน ส่วนชุนเฟิงและคนอื่นๆ ยุ่งอยู่ครึ่งค่ำ นำธูปที่ทำไว้ล่วงหน้ามาฉีดน้ำมันหอมใส่กระบอกไม้ไผ่ แล้วห่อด้วยกระดาษขี้ผึ้งเพื่อปิดผนึก

วันรุ่งขึ้นเมื่อลงจากเขา น้ำยาไล่ยุงในโอ่งและน้ำหอมฉางชุนก็ถูกผูกติดบนหลังล่อ

ปืนฉีดน้ำไม้ไผ่

เจียงจือจากไป