บทที่ 378 ชิ่นซื่อที่ช่วยคนไม่ได้

แม่ลูกที่ซื้อมาก็คือถานซื่อ เจียงจือก็ต้องพบพวกเจ้า

พอก้าวเข้าลานบ้านชิ่นซื่อ เจียงจือก็เห็นถานซื่อกับลูกสามคนที่สระผมเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว นั่งยองๆ แกะผักอยู่ที่ขอบบันได

แกะผักก็ปกติ แต่ว่า...

ถานซื่อพาลูกสองคนเอาตะกร้าผักมาเด็ดกลางแดด เหงื่อไหลท่วมหลัง หน้าแดงก่ำ

บทที่ 379 เสี่ยวเซียงเซียงและต้าเซียงเซียง

ตอนนี้เปิดกล่องคำพูดของชิ่นซื่อแล้ว แม้ถานซื่อจะอยู่บ้านเจ้าแค่สองวัน แต่คำพูดของเจ้าเยอะเท่ากับสองปี รีบบ่นให้เจียงจือฟังทันที

"เรื่องนี้ข้าต้องเล่าให้เจ้าฟังตั้งแต่ต้น ข้าบอกเจ้านะ ผู้หญิงคนนี้ขยันจริงๆ

มาบ้านข้าก็ทำงานตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ทำจนถึงมืดไ

บทที่ 380 การจัดการถานซื่อ

การทำงานเท่านั้นที่จะทำให้ถานซื่อสบายใจ

เมื่อถานซื่อพาลูกเข้าบ้านไปทำอาหาร เจียงจือกับชิ่นซื่อสองหัวหน้าหมู่บ้านก็มองหน้ากัน

ถานซื่อคนแบบนี้ตีก็ไม่ได้ด่าก็ไม่ได้ เจ้าต่ำต้อยถึงพื้นแล้ว ถ้าตีด่าอีกก็ลงมือไม่ลง

นี่เป็นปัญหาใหม่ของหมอจีนเก่า จับชีพจรไม่ได้!

เจียงจือปลดกระ