บทที่ 349 สวีฉางหมิงที่ว่างมือกลับมา

โรงงานยากันยุงไม่ได้สร้างติดถนนหลวง แต่สร้างที่เชิงเขาห่างจากทุ่งนา ห่างจากบ้านเรือนประมาณ 500 เมตร

ไม่ใกล้ และยังเป็นทางเดินในนากว้างหนึ่งฟุต ถ้าฝนตกไปมาคงไม่สะดวก

แต่นี่เป็นข้อเรียกร้องของชาวบ้าน ด้วยเหตุผลเดียวคือต้องการรักษาความลับ!

นี่เป็นของส่วนรวมของห

บทที่ 350 ท่านตู้ที่เจ้าเล่ห์

ได้ยินหวังเสี่ยวจวี๋กดเสียงแหลมพูดคำว่า "โลงศพ" เจียงจือก็รู้สึกขนลุก รู้สึกแปลกใจในใจ: "เกิดอะไรขึ้น โลงศพอะไร?"

"เฮ้อ ที่นั่นเป็นบ้านคนอื่น บอกว่าเป็นบ้านเก่า คนแก่ตายก็ส่งกลับมาตั้งศพที่บ้านเก่า" หลิวซื่อถูแขนพูดข้างๆ

ขนของเจ้าก็ลุกด้วย นึกถึงว่าตัวเองเคยนอนในบ้า

บทที่ 351 ความอบอุ่น

การประลองที่ไม่คาดคิดในครั้งนี้ เจียงจือและสวีเสี่ยวหลานต่างก็บาดเจ็บด้วยกันทั้งคู่

น้องสาวสวีที่หาเรื่องใส่ตัว โดนซ้อมจนบอบช้ำ คงเป็นบาดแผลในใจไปชั่วชีวิต

ท่านตู้ถูกฆ่าลูกน้องไป จึงถอยกลับไปเมืองจิ้นเฉิง

โรงยาชิงเฉวียนหว่านต้องหยุดงาน เสี่ยวหมั่นได้รับบาดเจ็บ

เจียงจือคิด