บทที่ 345 เปปป้าถูกรังแก

สวีเอ้อร์รุ่ยและหลี่เหล่าสือขึ้นภูเขา เดินอย่างรีบร้อน

ปกติหลี่เหล่าสือชอบพูดชอบหัวเราะ เจอสถานการณ์แบบนี้ ต้องบ่นว่าตัวเองบาดเจ็บยังต้องปีนเขาบ้าง

แต่วันนี้เสี่ยวหมั่นบาดเจ็บ เขาก็ไม่มีอารมณ์เล่นบ้า ได้แต่คิดว่าต่อไปจะทำอย่างไร

จริงๆ แล้วทุกคนไม่ใช่เพิ่งเห็นคนตายครั้งแ

บทที่ 346 คนแก่ที่เข้มแข็ง

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตคือการที่ผมขาวต้องส่งผมดำ

ย่าเสี่ยวหมั่นมีลูกหลานไม่มาก เจ้าได้ส่งลูกชายและลูกสะใภ้จากไปด้วยมือของตัวเอง แล้วยังต้องเผชิญกับหลานชายคนโตที่บาดเจ็บจากการตกหล่น ตอนนี้ได้ยินว่าหลานชายคนเล็กบาดเจ็บและหมดสติ เจ้ารับไม่ไหวในทันที

หลี่เหล่าสือและปู่

บทที่ 347 การสืบสวน

หมูจะมีความทุกข์สักเท่าไหร่ เหมือนสาดน้ำเย็นใส่หัวหมู!

ขณะที่กลุ่มของสวีเอ้อร์รุ่ยเดินผ่านเส้นทางภูเขา ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าบนหน้าผาไม่ไกล เปปป้าที่ถูกเตะกระเด็นตอนเช้ากำลังคุ้ยดินอย่างเบื่อหน่าย

มองดูเงาร่างที่เดินผ่านด้านล่าง หมูป่าตัวใหญ่ขยับจมูกขึ้นลง ส่งเสียงคำรามไม่พอใจ