บทที่ 332 คำสาปของนี่ยซื่อ ใจไม่สงบเหมือนขโมย

สวียอวี้เซียนดวงตาหวาดกลัว แต่ก็พยายามอดทน เพียงลดเสียงพูด: "นายท่าน คำสาปของนี่ยซื่อศักดิ์สิทธิ์แล้ว!"

ตู้เป่าหลินใจกระตุก: "พูดเหลวไหล อย่าไปเชื่อเรื่องผีสางนางไม้พวกนี้!"

สวียอวี้เซียนไม่สนใจความเจ็บปวดทั่วร่าง ลุกขึ้นนั่งทันที จับมือตู้เป่าหลินพู

บทที่ 333 ตู้เป่าหลินต้องการฆ่าลูก

ตู้เป่าหลินแค่นเสียงเย็นชา: "ปล่อยให้พวกเจ้าหลบอยู่ที่นี่สบายๆ พวกเจ้ากลับดี สร้างเรื่องให้ข้า เมื่อพี่สะใภ้บ้านเดิมของภรรยาไม่มีเหตุผลขนาดนี้ ก็ต้องคุยกันให้ดีๆ"

พูดจบเขาก็เรียกผู้ติดตามมา กระซิบข้างหู ผู้ติดตามฟังแล้วพยักหน้า รีบหันตัวจากไปทันที

ตู้เป่าหลินผ่

บทที่ 334 หลานชายตกจากฟ้า

คนแปลกหน้าไม่ได้ทำให้บัณฑิตเซี่ยสนใจ แต่ทำให้สุนัขในหมู่บ้านตื่นเต้น!

นอกจากเจ้าหมีต้าและหมีเอ้อร์พี่น้องที่สวีเกินเซิงอุ้มกลับมา ในหมู่บ้านตอนนี้มีสุนัขเพิ่มอีกสี่ตัว ไม่ก็ต้าหวงก็เสี่ยวฮวา

พวกสุนัขตัวที่โตที่สุดก็แค่สี่เดือน ตอนนี้เห็นคนแปลกหน้ามา แต่ละตัวทั้งขี้ขลาดท