บทที่ 31 ฝนพรำ ยุ่งทำนา

เพื่อเร่งเวลาทำงาน เท้าของเจียงจือแดงและแข็งจากความเย็นแล้ว

เห็นรอยแผลเป็นจากหิมะกัดบนเท้าของร่างเดิมและสีหน้าไม่แปลกใจของสวีเอ้อร์รุ่ย แสดงว่าร่างเดิมเคยชินกับการทำงานเท้าเปล่า

ไม่มีทางเลือก ในชนบทเมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยว ผู้หญิงใช้เหมือนผู้ชาย ผู้ชายใช้เหมือนสัตว์ ไม่มีใคร

บทที่ 32 หนี่หนี่ก่อเรื่อง

วันที่สิบสอง ไฟป่าดับสนิทแล้ว ทั่วทั้งป่าเขามีแต่หมอกฝนปกคลุม ยอดเขาสูงใหญ่ผลุบๆ โผล่ๆ ท่ามกลางหมอก

ฝนยังไม่หยุดตก ตามไหล่เขามีสายน้ำเล็กๆ ไหลอยู่ทั่วไป

น้ำพุที่อยู่ข้างๆ ก็มีปริมาณน้ำมากขึ้น

สวีเอ้อร์รุ่ยขุดหลุมแช่ลูกชิงกังให้ใหญ่ขึ้น แล้วใช้หินและดินเหนียวก่อขอบทำเป

บทที่ 33 ต้นหญ้าปลาไหล (ดอกปี่เช้า)

เสี่ยวหมั่นมองหญ้าป่าที่พบได้ทั่วไปตามคูน้ำข้างทาง ถามอย่างสงสัย: "นี่ไม่ใช่ต้นหญ้าปลาไหลที่ใช้เลี้ยงหมูเลี้ยงแกะหรอกเหรอ? คนก็กินยอดอ่อนได้ แถมยังรักษาโรคได้ด้วยเหรอ?"

เขารู้จักหญ้าชนิดนี้ อีกสองวันพอใบอ่อนงอก ลวกน้ำก็เป็นผักตามฤดูกาลได้

เจียงจือพยักหน้า: "มั