บทที่ 292 การจัดการ

เจียงจือติดหนี้ไม่ใช่เพียงเพื่อรอลายพระหัตถ์ แต่เพราะจริงๆ แล้วไม่มีเงินมากพอ!

ปีนี้เจ้ายุ่งวุ่นวาย ทั้งขายข้าวโพดอ่อน ขายยากันยุงและน้ำไล่ยุง ยังขายธัญพืช จริงๆ แล้วมีเงินแค่ 100 ตำลึง ไม่พอซื้อที่ดินและสร้างโรงยา

ในสายตาคนนอก หมู่บ้านสกุลสวีทุกบ้านสร้างบ้านใหม่ ทุกครัวเรือน

บทที่ 293 ชิงเฉวียนวาน หญ้าหางนกยูง บัวงู

วันที่ 8 เดือนแรก ถือเป็นวันออกปีใหม่เล็ก ตั้งแผง เปิดร้าน ลงนา ทุกคนต้องทำงานของตน

หลังรวมตัวกันบนเขาอีกครั้ง เจียงจือก็เตรียมไปเริ่มงานที่ชิงเฉวียนวาน

จากข้างหมู่บ้านสกุลสวีเดินลงถนนหลวงหนึ่งลี้ ข้ามสะพานหิน เดินตามเชิงเขาไปทางเล็ก ต้องเดินอีกกว่าหนึ่ง

บทที่ 294 ปลาสีรุ้ง รับคนงาน

เพราะต้นทุนไม่สูงนี่แหละ เจียงจือถึงคิดจะผลิตยาสามัญก่อน ค่อยๆ หมุนเงินกลับมา

"สามห้องคงไม่พอทำโกดัง ต้องจัดการทั้งหมดแล้วค่อยกำหนด!"

เจียงจือชี้บัวงูบนพื้นบอกเอ้อร์รุ่ย "จำไว้ ตอนกลับขุดสองต้นไปด้วย จะได้เปลี่ยนยาให้ต้าจู้!"

เอ้อร์รุ่ยได้ยินรีบรับ "ได้ แม่ หญ้าที่โ