บทที่ 287 เสบียงหลวงของซิ่วไฉเซีย

ภาพอันยิ่งใหญ่ที่แท้จริงควรเป็นนายอำเภอจาง

ร่างสูงโปร่งที่สูงกว่าคนอื่นอย่างเห็นได้ชัดเดินอยู่ในหมู่บ้านตระกูลสวี ดูราวกับเสาไฟเคลื่อนที่

โชคดีที่ชาวบ้านได้รับคำสั่งแล้ว ไม่มีใครมามุงดู

แม้จะยังไม่พ้นช่วงปีใหม่ ชาวบ้านก็ลงไปทำงานในไร่นาแล้ว สองสามคนกระจายอยู่ตา

บทที่ 288 ถกเถียงและผิงไฟ

เมื่อครู่ทุกคนแย่งเก้าอี้กัน เจียงจือไม่อาจไปผลักไสแย่งชิงกับพวกผู้ชายที่มีกลิ่นตัวฉุนได้

ซิ่วไฉเซียร่างกายอ่อนแอ ก็ไม่อาจทำการแย่งชิงเช่นนั้น

ด้วยเหตุนี้ การที่สองคนยืนอยู่จึงเด่นชัดเป็นพิเศษ

ผู้ใหญ่บ้านซ่งแย่งเก้าอี้ได้ตำแหน่งดีที่สุด อารมณ์ดี เงยหน้ามองเจียงจือที่ยื

บทที่ 289 ผู้ใหญ่บ้านซ่ง ไอ้ซ่ง

นายอำเภอจางมองเก้าอี้ใต้ตัวทุกคน แล้วมองสองคนที่นั่งข้างอ่างไฟกลางห้อง ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

การนั่งล้อมวงผิงไฟในฤดูหนาวเป็นธรรมเนียมที่นี่ ตอนนี้ไม่มีที่นั่งเพิ่ม... เขาก็พูดอะไรไม่ได้

นายอำเภอจางไม่พูดไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่พูด ทุกคนนั่งดีๆ มีแต่สองคนนั้นนั่ง