บทที่ 265 สวีฉางหมิงทำหน้าที่

ชาวบ้านตระกูลสวีทั้งหมดซ่อมบ้านทำให้เสมียนจ้าวประหลาดใจ ส่วนชาวบ้านอื่นที่มาเกณฑ์แรงงานไม่รู้เรื่อง แค่เห็นบ้านตั้งขึ้นมาทันที ก็ยิ่งประหลาดใจ

การจลาจลของทหารใกล้จะครบสองปี บ้านที่มีญาติเพื่อนหนีไปหลบภัยในหมู่บ้านบนเขาก็บอกต่อๆ กัน พวกเขาย่อมรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหมู่

บทที่ 266 เรื่องตลก

ก่อนที่หลี่เหล่าสือจะเดินเข้ามาใกล้ ชินซื่อก็ "พรวด" ลุกขึ้นยืนทันที พูดรัวๆ: "ข้าไม่เป็นไรแล้ว หายดีแล้ว!"

เถียนซื่อมองเจ้าอย่างงุนงง: "ป้าแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร?"

"ไม่เป็นไรแล้ว! รีบไปกันเถอะ!"

ชินซื่อก้มลงหยิบตะกร้าดินของตัวเองขึ้นแล้วรีบเดินจากไป เจ้ากลัวว่าหลี่เหล่าสือจะจั

บทที่ 267 ผนังดินเสริมไม้ไผ่

พื้นที่บ้านของเถียนกุ้ยค่อนข้างเล็ก รวมทั้งป่าไผ่เล็กๆ ด้านข้าง ไม่สามารถสร้างบ้านแบบ "สามส่วน" ได้ จึงต้องแบ่งเป็นสองชั้น

ชั้นบนมีห้องโถงหลักและห้องข้างมุม รวมเป็นห้องนอนสามห้องเต็มๆ

จากชายคาลงมาห้าขั้นบันได มีห้องอีกไม่กี่ห้อง ติดกับผนังดินครึ่งหนึ่งเป็นคอกหมู ห้อง