บทที่ 259 ชินซื่อ (1)

ในกระท่อม ชินซื่อกำลังคุ้ยเขี่ยในตะกร้า เตรียมจะเอามันเทศสองสามหัวไปล้างหั่น ต้มข้าวต้มมันเทศข้าวโพด

ขณะที่คุ้ย ก็มองซ้ายมองขวา ปากพึมพำ: "เหลียนฮวาหญิงตายนั่นหายไปอีกแล้ว จะหุงข้าวก็ออกไปขี้เกียจ รอเกินชิ่งกลับมาต้องว่าเจ้าให้ดี ทุกวันวิ่งออกนอกบ้านเหมือนผู้หญิงขอทาน"

ตอนท

บทที่ 260 ชินซื่อ (2)

ถูกเจียงจือถามว่ามีเจตนาอะไร ชินซื่อทำหน้าไร้เดียงสาและงุนงง ยังแก้ตัว: "พวกเขาสนิทกันข้าห้ามตอนไหน ข้าก็อยากได้หลาน เป็นเหลียนฮวาเองที่คิดมาก ข้าแค่จะไปส้วม"

เจียงจือโกรธมาก บีบคอชินซื่อตะโกน: "แกล้ง แกยังแกล้งอีก แกยังกล้าบอกว่าตัวเองไม่ได้แอบฟัง ต่อไปกลางคืนถึงอุจจาระปัสส

บทที่ 261 หักค่าธัญพืช

เมื่อเริ่มก่อสร้างสถานีม้าเร็ว เจียงจือถือใบรับรองที่มีตราประทับของนายอำเภอ พาคนไปถามเจ้าหน้าที่ฝ่ายธุรการเรื่องอิฐและหินด้วยความตื่นเต้น เพราะเงินค่าธัญพืชที่ขายนั้นสามารถนำมาแลกวัสดุก่อสร้างได้

ขณะนั้น บนถนนหลวงมีไม้และอิฐกระเบื้องกองระเกะระกะ เกวียนที่ขนส่งวัสดุจากที่อื่