บทที่ 252 กินไก่

เถียนกุ้ยไม่อยากให้แม่ของเถียนเถาต้องเสี่ยงอีกจริงๆ

หลังคลอดครบเจ็ดวัน เขาก็ไปซื้อยาที่ร้านขายยา และขึ้นเขาไปหาแก่นต้นปาล์ม ทุกวันตุ๋นเนื้อต้มไข่ให้กิน

เพราะทุกบ้านในหมู่บ้านต่างส่งไข่มาให้ มากก็แปดสิบฟอง น้อยก็หนึ่งสองฟอง รวมกันก็ไม่น้อย

นอกจากเจียงจือส่งน้ำตาลแดงและไก่มาให้ ส

บทที่ 253 ความน้อยใจของเหลียนฮวา

หลังจากดูลูกแล้ว สามีภรรยาสวีเกินเป่าก็เข้าเขาไปอีก ตอนนี้เป็นเดือนสิบแล้ว อากาศไม่ร้อนไม่หนาว เป็นช่วงเวลาที่ดีในการหาเงิน

คราวนี้ไม่ได้พกเงินติดตัวไปเลย พกแต่ด้ายที่จำเป็นต้องใช้

หลิวซื่อก็ไม่กังวลเหมือนก่อน แม้ในเขาจะไม่คุ้นที่คุ้นทาง ต้องเหนื่อยยาก แต่มีคนของ

บทที่ 254 กุหลาบป่า

ตอนนี้เจียงจือก็อยู่บนเขาเก็บกุหลาบป่า

กุหลาบป่าหรือที่เรียกว่าจินอิ้งจื่อ เป็นสมุนไพรพื้นบ้านแท้ๆ หลังฤดูน้ำค้างแข็งก็สามารถนำมาทำยาได้

ในฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้หนามบนภูเขาส่งกลิ่นหอม มาถึงฤดูใบไม้ร่วงก็กลายเป็นผลหวานๆ

กุหลาบป่ามีสรรพคุณฝาดสมาน บำรุงไต รักษาอาการขับถ่ายผิดปกติ ห