บทที่ 25 ความรู้สึกมั่นคง

หลังกินข้าว เสี่ยวหมั่นกับสวีเอ้อร์รุ่ยไปขุดรูกระต่ายต่อ เจียงจือไม่ได้ออกไป

เก่อเกินแบกกลับมาแล้ว ยังต้องจัดการให้เร็ว เจ้าไปที่บ้านเสี่ยวหมั่น ก่อนอื่นขอบคุณปู่เสี่ยวหมั่นที่ช่วยซ่อมบ้าน

ปู่เสี่ยวหมั่นโบกมือไม่ให้เจ้าขอบคุณอีก ชี้กองเก่อเกินในบ้านพูดตื่นเต้น: "ที่ข้าทำ

บทที่ 26 ไฟไหม้สันเขามังกร

เมื่อไฟป่าเปลี่ยนทิศทาง สวีเสี่ยวหมั่นและสวีเอ้อร์รุ่ยจึงไม่ได้ไปขุดโพรงกระต่ายอีก พวกเขากลับมาขุดเก่อเกินแทน

เจียงจือและปู่เสี่ยวหมั่นกำลังสร้างคูน้ำรูปทรงยาวที่นาขั้นบันไดตรงแปลงบนสุด เพื่อความสะดวกในการชลประทานต่อไป

ในเรื่องการทำนา เจียงจือแน่นอนว่าสู้คนที่ทำงานเกษต

บทที่ 27 ฝนต้นฤดูใบไม้ผลิมีค่าดั่งน้ำมัน

ในที่สุด สวีเอ้อร์รุ่ยก็รู้สึกถึงน้ำเย็น จึงได้สติ: "เสี่ยวหมั่น ฝนตกแล้ว!"

เสี่ยวหมั่นพิงผาหินไถลลง: "ใช่ฝนจริงๆ พี่เอ้อร์รุ่ย ถ้าฝนตก เสี่ยวเทียนกับผู้ใหญ่บ้านพวกเขาคงเดินไปถึงไหนแล้ว?"

สวีเอ้อร์รุ่ยเสียบมีดที่เอว จับเถาว์ไถลลงมาด้วย: "ใครจะรู้ล่ะ! เขาอ