บทที่ 237 ผู้ใหญ่บ้านซ่งพบเรื่องไม่สบอารมณ์

ตามระบบการปกครองท้องถิ่นในสมัยโบราณที่ว่า "อำนาจจักรพรรดิไม่ลงถึงอำเภอ" ผู้ใหญ่บ้านและผู้มีอันจะกินในท้องถิ่นคือผู้ปกครองชั้นแรก

ในเขตปาเจี้ยนประชากรเบาบาง ผู้ใหญ่บ้านตำบลหลีฮวาทำหน้าที่แทนหัวหน้าหมู่บ้าน รับผิดชอบเรื่องภาษีและแรงงานของหมู่บ้านโดยรอบด้ว

บทที่ 238 สวีเกินเป่าจะหย่าภรรยา

ทหารรักษาการณ์หลายคนถูกสวีเกินโหย่ว อู่หยางและคนอื่นๆ ขวางไว้ ทั้งสองฝ่ายผลักดันกันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนจะทะเลาะกันแล้ว

ผู้ใหญ่บ้านซ่งคงไม่เคยเจอชาวบ้านที่ไม่เชื่อฟังแบบนี้มาก่อน

ชาวบ้านที่อื่นล้วนเชื่อฟังกฎระเบียบ เห็นขุนนางเหมือนแมวเห็นหนู จะจัดการอย่างไรก

บทที่ 239 การชั่งน้ำหนักทั้งสองฝ่าย

เมื่อทุกคนแยกออกจากกัน สวีเกินเป่าและหวงเสี่ยวจูเหมือนไก่ตาแดง ด่าทอกันอย่างดุเดือด

ถึงขั้นเอาความชั่วในอดีตที่เคยขี้เกียจ หลอกลวง ตะกละ ขโมยเงิน ของอีกฝ่ายมาเปิดโปงหมด

ในความขัดเคืองใจ ไม่เหลือความรักใคร่เหนียวแน่นเหมือนเมื่อก่อน

เจียงจือกระตุกมุมปาก: เห็นไห