บทที่ 232 การกระทำของโจร

เถียนกุ้ยมองเงาร่างของทั้งสองคนที่จากไป ถอนหายใจพูด: "เฮ้อ! ที่นี่คนดี ที่ดินก็ดี พวกเรามาที่นี่ถูกจริงๆ!"

แม่ของเถาอุ้มน้ำเดินมา มองไปทางเสี่ยวหมั่นและเอ้อร์รุ่ย: "รีบจัดการบ้านให้เรียบร้อย แล้วไปช่วยบ้านสวีเกิ่นโหย่วด้วยนะ!"

หลายครอบครัวช่วยเหลือกันทำงาน บ้านไหนทำเสร็จ

บทที่ 233 ตีคนนอกก่อน

เจียงจือปรากฏตัวพร้อมกับไอสังหาร เสียงของหวังเสี่ยวจูก็ติดขัดลง ลดระดับเสียงและรีบเปลี่ยนคำพูดทันที: "พี่ชาย ข้ากับเกิ่นป๋าวก็ต้องกินต้องดื่มที่ข้างนอก พี่จะเอาไปหมดไม่ได้"

สวีเกิ่นโหย่วโกรธจนทนไม่ไหวแล้ว กำไม้คานไม่สนใจหวังเสี่ยวจู เพียงจ้องสวีเกิ่นป๋าวที่ก้มหน้าหลบตา: "เกิ

บทที่ 234 จัดการโจรในบ้านอีกครั้ง

หวังเสี่ยวจูและสวีเกิ่นป๋าวหน้าซีด ชัดเจนว่าไม่คิดว่ายายเจียงจะกล้าบ้าจริงๆ

ตีใครก็ได้ คนที่ตนเรียกมาเป็นแก๊งที่กำลังมาแรงในเมืองหลีฮวา

หัวหน้าแก๊งอ้างว่าฆ่าโจรมาหลายคน เป็นคนที่มือเปื้อนเลือด

แต่เมื่อครู่ภายใต้ไม้เรียวของยายเจียง ไม่เห็นความดุร้าย กลับวิ่งพล่านเห