บทที่ 230 อย่าใช้ชีวิตอยู่บนปลายลิ้นของคนอื่น

ฟังคำอธิบายของเฉี่ยวอวิ๋น เจียงจือยิ่งโกรธ: "เลี้ยงเด็กนอนจะเหนื่อยเท่าไหร่ จะเหนื่อยเท่าตอนที่แม่แบกลูกลงไปทำงานในไร่หรือ?"

ร่างเดิมเคยแบกลูกลงไปทำงานในไร่ ความทุกข์ทรมานที่ได้รับ ไม่ใช่แค่คำว่าเหนื่อยจะอธิบายได้

พูดถึงตรงนี้ เห็นเฉี่ยวอวิ๋นกลัวตนมา

บทที่ 231 ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ภูเขา และแม่น้ำ

เดินไปรอบภูเขาหาได้แค่สองต้น เจียงจือนำไปส่งที่บ้านเสี่ยวหมั่นใต้หน้าผาโดยตรง ตอนนี้ต้าจู้เริ่มรู้สึกที่ขาแล้ว แต่ยังอ่อนแรงมาก ต้องการยาบำรุงเส้นเอ็นและกระดูก

ตอนกลางคืน เฉี่ยวอวิ๋นตามเอ้อร์รุ่ยและเสี่ยวหมั่นไปเรียนในหมู่บ้าน

เจ้าไม่กังวลอีกแล้วว่าค

บทที่ 232 การกระทำของโจร

เถียนกุ้ยมองเงาร่างของทั้งสองคนที่จากไป ถอนหายใจพูด: "เฮ้อ! ที่นี่คนดี ที่ดินก็ดี พวกเรามาที่นี่ถูกจริงๆ!"

แม่ของเถาอุ้มน้ำเดินมา มองไปทางเสี่ยวหมั่นและเอ้อร์รุ่ย: "รีบจัดการบ้านให้เรียบร้อย แล้วไปช่วยบ้านสวีเกิ่นโหย่วด้วยนะ!"

หลายครอบครัวช่วยเหลือกันทำงาน บ้านไหนทำเสร็จ