บทที่ 216 ร้านเฉียวเจินฝาง

เมื่อได้ยินประโยคนั้น หญิงสาวในชุดผ้าฝ้ายก็ถอยออกไปจริงๆ ราวกับกลัวจะติดกลิ่นเหงื่อจากเจียงจือ

สาวใช้น้อยยังคงไม่ยอมหยุด "เจ้าพูดอะไร แทนที่เจ้าจะออกไปเอง กลับกล้ามาให้พวกเราหลบ!"

เจียงจือไม่สนใจเจ้า เดินไปที่เคาน์เตอร์สูงเพื่อหาเจ้าของร้านปัก

ตอนนี้อายุก็มากแล้ว ไม่ค

บทที่ 217 เดินทางในยามค่ำคืน

หลังจากขายผ้าเช็ดหน้าเสร็จ เจียงจือก็รีบออกไปข้างนอก สวีเอ้อร์รุ่ยจูงล่อแก่รออยู่ด้านนอกแล้ว

ล่อแก่ที่เลี้ยงไว้ที่ร้านยาตระกูลหงได้พักผ่อนครึ่งวัน กินอิ่มดื่มอิ่มฟื้นพลังแล้ว

เอ้อร์รุ่ยก็เตรียมอาหารสำหรับทุกคนระหว่างทางไว้พร้อมแล้ว

พอถึงประตูเมือง ก็เห็นเสี่ยวหมั่นแ

บทที่ 218 การเปลี่ยนแปลง

หน้ากระท่อมบ้านซิ่วไฉ่ ภรรยาซิ่วไฉ่นั่งบนม้านั่งไม้ ใช้โครงพัดและผ้าไหมขึงเส้นด้ายอย่างชำนาญ

ข้างๆ มีเส้นไหมสีสันสดใสวางอยู่ในตะกร้าเข็มด้ายที่เท้า

ไม่ไกล เซี่ยหยวนกำลังท่องหนังสือ

สัมผัสผ้าปักและเส้นไหมที่คุ้นเคย ใบหน้างามของภรรยาซิ่วไฉ่เต็มไปด้วยความนิ่งและมุ่งมั่น

ต