บทที่ 213 ล่อแก่

ผ่านไปห้าวันบนเขา หลี่เหล่าสือก็จูงล่อขึ้นเขามารับคน

การเดินทางครั้งนี้เป็นการสำรวจเส้นทางด้วย

ทางภูเขาขรุขระ ทางลาดชัน บางที่คนเดินได้แต่สัตว์ใหญ่เดินไม่ได้ ที่ต้องซ่อมแซมก็ต้องซ่อมแซม

ใครจะรู้ว่าเดินมาครึ่งทาง ล่อแก่ไม่ยอมเดิน ยังถีบเท้าหันหลังวิ่งหนี หลี่เหล่าสือไล่ตามหลายคร

บทที่ 214 ต้นแมกโนเลียขาว

เมื่อได้ยินว่าเจียงจือต้องการฝากล่อไว้ คุณหนูรองตระกูลหงหัวเราะ: "มาถึงที่นี่แล้ว จะไปให้กินที่อื่นทำไม

ข้าจะให้ลูกจ้างเตรียมอาหารน้ำไว้ที่หลังร้าน จะได้มีเวลาคุยกันให้ชัดเจน"

คุณหนูรองทำอะไรรวดเร็วฉับไว เข้ากับนิสัยเจียงจือดี

ดังนั้น เอ้อร์รุ่ยจึงไปดูแลล่อแก่กับลูกจ้าง

บทที่ 215 สนทนากันอย่างสนุกสนาน

หลังจากนั้น เจียงจือก็ปรึกษากับคุณหนูรองตระกูลหงเรื่องการพัฒนาในอนาคต

ยุงดำเป็นริ้นชนิดหนึ่ง และโดยทั่วไปจะอยู่กลางแจ้งนอกบ้าน ควันและกลิ่นของยากันยุงใช้ไม่ค่อยได้ผล ผลิตภัณฑ์ที่ดีที่สุดควรทาที่ผิวหนัง

ดังนั้น จากการปลูกสมุนไพรไปจนถึงการพัฒนาน้ำไล่ยุง สองคนสนทนากั