บทที่ 201 หลังฝนตก

บนภูเขา ทุกคนรอฝนหยุดตกอย่างสบายๆ แต่ในหมู่บ้านกลับไม่ง่ายเช่นนั้น

ในโรงเก็บของตอนนี้มีคนหลบฝนอยู่ 40-50 คน ทุกครอบครัวนำข้าวของมีค่าและเครื่องนอนมาเก็บไว้ที่นี่ วางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบที่มุมหนึ่ง

ทุกคนนั่งอยู่บนพื้น พูดคุยเรื่องฝน เรื่องที่ดิน และกังวลเรื่องบ้านเรือน นี่ค

บทที่ 202 ความสุขท่ามกลางความทุกข์ - ชีวิตจับปลา

ข้างๆ นั้น เถียนเถาเห็นแม่ไม่พูดและลูบท้อง จึงยื่นมือไปลูบด้วย: "แม่ เมื่อวานพ่อไม่อยู่ น้องชายรบกวนแม่ไหม?"

เมื่อวานแม้บ้านตระกูลเถียนจะไม่รั่ว แต่เถียนกุ้ยก็ออกไปหลายรอบ แรกสุดไปส่งซิ่วไฉเซียที่โรงเก็บของ สุดท้ายได้ยินเสียงตะโกนก็ไปช่วยสวีฉางหมิง

บทที่ 203 อาการป่วยของซิ่วไฉเซีย

เอ้อรุ่ยและเสี่ยวหมั่น รวมถึงเจียงจือก็ลงจากเขามาแล้ว เนื่องจากเส้นทางถูกน้ำป่าซัด การเดินทางจึงช้า กว่าจะถึงหมู่บ้านก็เกือบเที่ยง

เอ้อรุ่ยมาถึงก็รีบไปช่วยเถียนกุ้ยและคนอื่นๆ ซ่อมเขื่อน ถ้าน้ำไหลหมด นาข้าวต่อไปจะลำบาก

อีกด้านหนึ่ง เจียงจือกำลังถามหลี่เลาซื่อเกี่ย