บทที่ 177 เสี่ยวหมั่นขายของ (1)

"ใช่ค่ะ ยาพวกนั้นข้าน้อยเป็นคนทำ คราวนี้เข้าเมืองก็เพื่อเรื่องยา!"

เจียงจือเล่าเรื่องการค้าของตนกับตระกูลหง: "ตระกูลหงจ่ายเงินซื้อสูตร และตกลงช่วยขายยาด้วย

ท่านนายอำเภอ แต่ละบ้านในหมู่บ้านต้องซ่อมบ้านเพื่ออยู่อาศัย พอข้าน้อยเริ่มผลิตยา พวกเขาก็จะช่วยเก็บสมุนไพร

พอช

บทที่ 178 เสี่ยวหมั่นขายของ (2)

พอจ่ายภาษีเสร็จ ทหารรักษาการณ์สองคนก็เดินตรวจตราไปตามตรอก

พ่อค้าที่เมื่อกี้ยังล้อมชาวบ้านเป็นกลุ่มก็เงียบลงทันที เดินเตร่เข้าไปในฝูงชน

คนว่างที่กำลังด่าเสียงดังเพราะถูกคนเหยียบส้นเท้าตอนแออัดก็หุบปาก

พวกขโมยก็รีบย้ายที่ทันที

นายอำเภอจางดูแลในเมืองเข้มงวดมาก แค่ทะเ

บทที่ 179 โรงยาตระกูลหง

คุณหนูรองตระกูลหงอายุยี่สิบกว่า หน้ารูปไข่ ชุดแดงทั้งตัว พูดจาดวงตาเป็นประกาย แม้ไม่ถึงกับงดงาม แต่มีเสน่ห์พิเศษ คือกลิ่นอายของผู้หญิงทำงานที่เป็นผู้ใหญ่ที่เจียงจือคุ้นเคยเป็นพิเศษ

ชั่วแวบหนึ่ง เจียงจือนึกว่าเห็นรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลของตน สะท้อนอัตโนมัติยื่นมือ: "สวัสดี!