บทที่ 171 หญ้าเซียคูเฉ่าและโรคเก้าก้อน

หลังจากกินงูเสร็จ ลูกหมูป่าอารมณ์ดีไม่เข้าใจอะไร คิดว่าแค่เล่นสนุก ยังส่ายหัวไล่ตามไปมา

เจียงจือทั้งกลัวทั้งร้อนใจทั้งขำ อยากจะตบมันสักที

สุดท้ายต้องใช้มือตบมันถึงสงบลงได้

เผชิญกับสัตว์ดื้อที่ยังมีนิสัยเด็กๆ ชอบดื้อและถอยหลัง เจียงจือได้แต่ต้องปลอบ

หยิบเม

บทที่ 172 เก้าอี้เด็กเล็ก

เงินเอ๋ยเงิน ชีวิตผูกพัน มีชีวิตหาเงินก็ต้องมีชีวิตใช้เงิน!

เจียงจือมองสมุนไพรข้างๆ ความคิดในสมองหมุนเร็วมาก

ตระกูลหงเพียงแค่เรียนรู้เทคนิคการทำยาน้ำจากต้นอิ่วหลานเกิน ก็สามารถผลิตยาอื่นๆ ได้ทันที หาเงินได้ง่าย

ตัวเองก็ต้องขายสูตรและเทคนิค แต่ไม่ใช่แค่รับเงินแล้วจบ

ขอ

บทที่ 173 รถหัดเดิน

ไฉ่เซียตอนนี้เป็นที่รักของทั้งสองครอบครัว ทุกคนชอบเจ้า

หนี่หนียิ่งชอบมาก ทุกวันหวังให้น้องสาวคนเล็กพูดได้เร็วๆ เดินได้เร็วๆ จะได้พาน้องไปเก็บดอกไม้บนเขามาใส่

ย่าเสี่ยวหมั่นเห็นพวกเจ้ามา วางเส้นป่านในมือรับเด็กจากอ้อมอกเฉี่ยวอวิ๋น: "อ้าว ไฉ่เซียยังไม่ได้กินข้าวเหรอ! มา ย่าป้อน