บทที่ 167 การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

หมู่บ้านสวีไม่มีสัตว์ใช้งานสำหรับไถนา การหว่านเมล็ดพันธุ์จึงประสบปัญหา

พูดถึงที่นี่มีคนนอกมากที่สุด แต่ไม่มีกี่ครอบครัวที่เป็นครอบครัวปกติ

ไม่ว่าเมื่อไหร่ผู้คนย่อมคิดถึงบ้าน แต่ต้องอยู่รอดในบ้านเกิดได้ก่อน

การเลือกอพยพมาอยู่ที่อื่นมีสองเหตุผล หนึ่งคือที่นั่นอ

บทที่ 168 พ่อเจ้าไม่อยู่ที่นี่แล้ว!

เจียงจือจัดการงานที่เชิงเขาเสร็จแล้วก็มอบให้สมาชิกกลุ่มย่อยดูแล ตัวเองไม่ต้องจัดการแล้ว

บนเขาก็ต้องเพาะกล้าเช่นกัน ต้องเตรียมต้นกล้าข้าว

แปลงเพาะกล้าเล็กๆ ถูกคุณปู่เสี่ยวหมั่นเตรียมไว้แล้ว นาขั้นบันไดเล็กๆ ถอนถั่วลันเตาที่ยังไม่สุกออก ดินถูกแช่น้ำจนเละ แบ่งเป

บทที่ 169 เอ้อร์รุ่ยเจรจาธุรกิจ - ไม่ได้ก็คือไม่ได้

หลังจากลูกสาวคนเล็กของสวีฉางโส่วกลับมา พี่สาวอีกสองคนก็ไม่ได้ปรากฏตัว

คงรู้ว่าแม่ตายไปแล้ว ตอนนี้พ่อกับพี่น้องยังมีชีวิตอยู่ดี พวกเจ้าก็สามารถปลดภาระใหญ่ลงได้

วันที่สิบของการเกณฑ์แรงงาน ร้านไป๋เฉ่าถังก็มีข่าวสักที

หงเหยียนเจี๋ยมา พาชายวัยกลางค