บทที่ 161 พึ่งพาตนเอง

"ต้องหาเงินซื้อเมล็ดพันธุ์เองเหรอ?"

สวีเกินโหย่วทำหน้าเครียด เงินที่เขาได้จากการขายถ่านก่อนปีใหม่ก็ซื้อข้าวไปหมดแล้ว ตอนนี้ไม่มีเงินเหลือเลย

แต่ถ้าไม่รีบซื้อเมล็ดพันธุ์ นอกจากสูญเสียผลผลิตข้าวสาลีฤดูหนาวไปแล้ว ถ้าไม่มีข้าวโพดอีก ปีนี้ก็ต้องอดอยากอีกแน่ๆ

เถียนกุ้ยก็ขมวดคิ้ว

บทที่ 162 บัณฑิตเซียที่มีปัญหาทางจิต

เซียซูเหยียนเขียนบัญชีเสร็จแล้วจะส่งให้เจียงจือ

เจียงจือไม่รับ เพียงยิ้มพูดว่า: "ข้าอ่านหนังสือไม่ออก รบกวนบัณฑิตเซียอ่านให้ฟังสักรอบ"

คนอื่นๆ พากันพยักหน้า: "ใช่ บัณฑิตเซียช่วยอ่านให้ฟัง! ให้ผู้ใหญ่บ้านเจียงฟังชัดๆ ว่าพวกเรารวบรวมเงินได้เท่าไหร่!"

"บัณฑิตเซ

บทที่ 163 ยาวิเศษ: ผง ป่านหลานเกิน

มีผู้ช่วยที่แข็งแรงลากนำหน้า การปีนเขาช่วงที่เหลือเจียงจือก็เดินสบายขึ้นมาก เท้าก็เร็วขึ้น

พอปีนขึ้นหน้าผาเหล่าอวิ๋นได้ ก็ได้ยินเสียงโห่ร้องจากด้านบน: "ป้ากับพี่เอ้อร์รุ่ยกลับมาแล้ว!"

เสียงดังขึ้นกะทันหัน ทำเจียงจือตกใจ เงยหน้าขึ้นก็เห็นเสี่ยวหมั่นนั่งยองๆ อยู่