บทที่ 151

ขายรองเท้าฟาง

เนื่องจากมาช้า พื้นที่ดีๆ สำหรับตั้งแผงก็ถูกจับจองไปหมดแล้ว ก่อนหน้านี้แผงของเสี่ยวหมั่นและเอ้อร์รุ่ยก็ไม่มีคนแวะดู

โชคดีที่มีเรื่องวุ่นวายกับภรรยาของเกินเป่า ทำให้มีคนมามุงดูเป็นจำนวนมาก

ตอนนี้เอ้อร์รุ่ยทั้งสองคนยังรู้สึกอับอายอยู่ แต่เจียงจือกลับถือว่าเป็นโอกาสดี

คนเ

บทที่ 152

การต่อสู้ในป่า

พี่น้องตระกูลหวงตามมาอย่างเปิดเผย กลุ่มของเจียงจือก็เดินอย่างไม่กลัวเกรง

ระหว่างคนสองกลุ่มนี้ ยังมีคนอื่นเดินทางด้วย ในเมืองป๋าจวินเส้นทางต่างๆ ต้องผ่านภูเขา สัตว์ป่าและอันตรายจากมนุษย์เป็นเรื่องปกติ ดังนั้นทุกคนชอบเดินทางเป็นกลุ่ม

ข้ามภูเขาลูกหนึ่ง ทุกคนหยุดพักผ่อน คน

บทที่ 153

มังกรแกร่งต้องกดงูประจำถิ่น

มีคนดูมากมายขนาดนี้ และมีเถียนกุ้ยอยู่ด้วย ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้

เจียงจือให้เอ้อร์รุ่ยเก็บมีด: "เมื่อพวกเจ้าไม่รู้ งั้นเรื่องนี้ก็แล้วกันไป ต่อไปดูแลคนในครอบครัวให้ดี พวกเรายังต้องมาที่ตำบลอีก

ฮึ! พระหนีได้แต่วัดหนีไม่ได้! ตระกูลหวงในตำบลใช่ไหม! ต่อไปรอดู