บทที่ 140 กำจัดภัย

เจียงจือจ้องเจ้า: "เจ้าเห็นเสี่ยวหมั่นลงมือตีคนหรือ?

พูดง่ายจัง งั้นยกที่ดินของเจ้าให้พวกคนนอกนี่สิ คนเขาทั้งครอบครัวไม่มีอะไรจะกินจะดื่ม ถ้าเจ้ามีน้ำใจขนาดนั้นก็แบ่งออกมา พวกเขาต้องเห็นเจ้าเป็นพระโพธิสัตว์แน่"

พูดพลางเลียนเสียงนางผิว: "แค่ที่ดินนิดหน่อย เรื่องใหญ่อะไร!"

หญิงค

บทที่ 141 ป่าหน้าละเอียด

ทุกเหตุการณ์เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาผู้คน ไม่ว่าจะเป็นคนตระกูลสวีหรือผู้อพยพ ต่างก็พากันเงียบกริบ มองเจียงจือด้วยความหวาดกลัวมากขึ้น

เจียงจือตบไหล่เสี่ยวหมั่น ชมว่า "วันนี้ทำได้ดี ถ้าเจ้าตอบโต้กลับไปคงจะมีเรื่องให้ยุ่งยากแน่"

ด้วยนิสัยเก่าของเสี่ยวหมั่น ถ้าเกิดการกระทบกระทั่

บทที่ 142 หมูป่าน้อยผู้มีวิชาแยกร่าง และเทศกาลตรุษจีน

เมื่อมีหมูป่าน้อยร่วมทาง การเดินทางก็กลายเป็นเรื่องสนุกขึ้นมาทันที

แสงคบไฟถูกลมภูเขาพัดจนส่ายไปมา หมูป่าน้อยก็วิ่งส่ายไปมาข้างๆ คน กระโดดไปข้างหน้าและถอยหลัง

คราวนี้ไม่มีใครไล่มันแล้ว เจียงจือยังวางของที่นำมาไว้บนหลังมัน มันวิ่งกระโดดโลดเต้น