บทที่ 131 หมูป่าน้อยขวางทาง

หมูป่าวิ่งได้เร็วมาก ความเร็วอาจถึง 40-70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ในสายตามนุษย์มันเป็นเพียงเงาดำพุ่งผ่าน

ตอนนี้ หมูป่าน้อยกลิ้งผ่านป่าและหน้าผาราวกับก้อนหิน มันกระโดดขึ้นหน้าผาสูง 2-3 เมตรได้ในพริบตา ไม่ใช่สัตว์น้อยน่าสงสารที่ถูกงูข่มขู่อีกต่อไป

สวีเย่าจู่และคนอื่นๆ เดินเร

บทที่ 132 ยาหมูใช้รักษา

หมูป่าน้อยไม่พบกระดิ่งของตนที่เชิงเขา จึงกลับบ้านด้วยความผิดหวัง ส่งเสียงคราง ไม่สบายใจเลย

เจียงจือลูบเกาปลอบใจมัน พอมันล้มตัวลงนอน ก็ตรวจดูฟันหมูป่าน้อยว่ามีเศษเนื้อหรือกระดูกติดอยู่หรือไม่

เจ้าสั่งให้หมูป่าน้อยแค่ขู่คนเท่านั้น แต่มันก็เป็นสัตว์ป่า อาจกัดหรือทำร้ายคนได้

บทที่ 133 ยาเม็ด

เสียงเต๋อจินพูด: "หลังจากกองทัพใหม่รบกับกองทัพเหอซีของจักรพรรดิจอมปลอมที่ป้อมสกุลเฟิง ยึดป้อมและรักษาด่านได้ แต่ตอนนี้หิมะปิดถนน ทั้งสองฝ่ายถอนกำลัง รอหิมะละลายค่อยเดินทัพขึ้นเหนือ..."

เจียงจือได้ยิน "ป้อมสกุลเฟิง" ที่คุ้นเคยอีกครั้ง หัวใจเต้นเร็วขึ้นทันที เจ้าข่มความตื่นเต้นถามอ