บทที่ 120 การทำยา: หญ้าติ้วแดง

หมูป่าเหมือนช้างเป็นสัตว์อยู่เป็นฝูง มีแม่หมูเป็นผู้นำ แม่หมูเลี้ยงลูกที่ยังไม่โต

หมูตัวผู้ในฝูงไม่ต้องรอโตเต็มวัย ก็ต้องถูกขับออกจากฝูงทั้งหมด ที่เหลือล้วนเป็นพี่น้องผู้หญิง ป้า และน้า

หมูตัวผู้ที่ออกจากฝูงปกติก็อยู่รวมกันสามห้าตัว หรือไม่ก็เป็นพเนจร จะกลับมาอยู่กั

บทที่ 121 โจ๊กหัวไชเท้าฤดูหนาว

วันสุดท้ายมาถึง เสี่ยงเต๋อจินและคนอื่นๆ เก็บข้าวของเรียบร้อย พาหลี่เหล่าสือที่หน้าเศร้าไปกล่าวลาทุกคน

หลี่เหล่าสือไม่อยากไป เนื้อหมูป่าที่เสี่ยงเต๋อจินและคนอื่นๆ ล่ามาเมื่อสองวันก่อนยังกินไม่หมดเลย!

แต่สองครอบครัวของเจียงจือไม่อยากให้อยู่ต่อ คนขี้เกียจที่ไม่น่าไว้ใ

บทที่ 122 การขูดด้วยน้ำมันต้นถง, ผลสีเหลือง

ตอนนี้เสียงร้องของเสี่ยวหมั่นที่ด้านล่างหน้าผาดังไปไกล: "ย่า เบาหน่อย เจ็บ! เจ็บ!"

เจียงจือรีบพาเปปป้าที่มีเสียง "กริ๊งๆ" ไปดู

ในห้องโถง มีกองถ่านไฟลุกอยู่ ทำให้ห้องอุ่น

ข้างกองไฟ เสี่ยวหมั่นนั่งคร่อมเก้าอี้กลับหลัง พับเสื้อขึ้น เผยให้เห็นแผ่นหลังที่น