บทที่ 116 เมืองอำเภอผิงชวน

เมื่อเดินออกจากร้านขายยาตระกูลฮัว เจียงจือก็บอกกับเอ้อร์รุ่ยและเสี่ยวหมั่นว่า "พวกเจ้าต้องจำไว้ว่า ต่อไปนี้ทำอะไรต้องหาคนฉลาด ๆ เวลามีปัญหาขัดแย้งพวกเขาจะหาทางแก้ปัญหาเอง ไม่ใช่คิดแต่จะโยนความผิดให้คนอื่น"

สวีเอ้อร์รุ่ยพยักหน้าอย่างว่าง่าย เขายังตื่นเต้นกับการขายยาไม่หา

บทที่ 117 ต้นถง

เจียงจือคิดในใจว่า แปดเหรียญต่อจินไม่ใช่ราคาต่ำ จริง ๆ แล้วยังดีกว่าการทำไร่นาที่ต้องใช้แรงงานหนัก

ก่อนสมัยราชวงศ์หมิง น้ำมันถงผลิตได้น้อยมาก แหล่งผลิตก็กระจุกตัวอยู่แค่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้เท่านั้น การปลูกเชิงพาณิชย์แทบไม่มีเลย

จนกระทั่งจูหยวนจางบังคับให้การปลูกต้นถงและฝ้ายเป็นข้อ

บทที่ 118 หมูป่าปรากฏอีกครั้ง

หลังกินอาหารเช้า เจียงจือยังไม่ทันได้หาเวลาคุยกับเสี่ยวหมั่น ก็เห็นเสี่ยวหมั่นที่ออกไปวิ่งแต่เช้าวิ่งกลับมาด้วยความตื่นเต้นและตกใจ "ปู่ ป้าเจียง หมูป่ากลับมาอีกแล้ว! ข้าวสาลีของพวกเราถูกทำลาย!"

หมูป่ากลับมาอีกแล้ว และกินข้าวสาลีที่งอกสูงหนึ่งชุ่นไปเป็นบริเวณใหญ่ ทั่ว