บทที่ 103 การผสมข้ามพันธุ์ข้าวแบบพื้นบ้าน

แม้เสี่ยงเต๋อจินและคนอื่นๆ จะอยู่บนเขา แต่ต้องสร้างกระท่อมแยกต่างหาก กันฝนกันลมได้ อยู่ได้สองเดือนก็พอ เมื่อบาดแผลหายก็ต้องไป

พวกเขาอยู่ข้างนอก ไม่ว่าลมฝนอย่างไรก็อยู่ได้ ไม่บ่น

การหาที่ดีๆ บนเขาเพื่อสร้างบ้านไม่ง่าย แต่ถ้าสร้างกระท่อมก็ไม่ต้องพิถีพิถันม

บทที่ 104 การอบข้าว

เวลาผ่านไปในความคาดหวัง จนกระทั่งข้าวเหลืองทอง แต่ก็เป็นช่วงฝนพรำในฤดูใบไม้ร่วง ไม่สามารถรอให้ฟ้าเปิดได้อีก

อาศัยช่วงฝนหยุด ความชื้นบนฟางข้าวแห้งเล็กน้อย รีบเก็บเกี่ยวข้าวเข้าบ้าน

การเกี่ยวข้าวกลายเป็นงานใหญ่ของสองบ้าน เทียบกับเกี่ยวข้าวสาลี ครั้งนี้มีผู้ชมเพิ่มขึ้นหลายคน

เส

บทที่ 105 การตักเตือนเสี่ยวหมั่น

วันรุ่งขึ้น หัวหน้าจางขึ้นเขามาเอง

พอเจอเจียงจือก็พูด: "พี่สะใภ้เจียง ได้ยินว่าพี่มีเตียงดินที่ให้ทหารบาดเจ็บใช้ได้?"

เจียงจือให้เขาดูเตียงอุ่นที่ปูข้าวบางๆ: "หัวหน้าจาง นี่คือเตียงอุ่น แค่เผาฟืนข้างล่าง ข้างบนก็รักษาอุณหภูมิได้ตลอด"

หัวหน้าจางลูบผิวเตียงอุ่นที่