บทที่ 14

บทที่14

ชายหนุ่มเพียงยิ้มบางๆ ให้เธอ

“คุณเฉียนอย่าสงสัยในการตรวจของผมสิครับ คุณสบายดี แล้วจริงๆ ครับ”

เขากล่าวเบาๆ ก่อนค่อยๆ ดึงมือของตัวเองออกมาอย่าง สุภาพอีกครั้ง

“ไม่ได้สงสัย ในการตรวจของพี่เจี๋ยหลุนแม้แต่นิดค่ะ แต่เฟยเอ๋

อยังเจ็บอยู่จริงๆ นะคะ

พยาบาลที่อยู่ หญิงสาว โอดครวญต่อพยายามอ้อน

บทที่ 15

บทที่15

ผีสาวเริ่มสติแตก เดินนำเจ้าอี้เฟยทั่วไปมา ในที่สุดพวกเธอก็ ออกมาจากโรงพยาบาลได้สําเร็จ

“เธอข้ามถนนไปฝั่งโน้นก่อน แล้วเรียกแท็กซี่ฉันมีบ้านหลัง เล็กๆ ที่แอบซื้อไว้เราไปที่นั่นกันแล้วค่อยคิดหาทางออก

เฉียนเฟยเฟยลอยนำเจ้าอี้เฟยไปอีกฟาก

เจ้าอี้เฟยมองรถที่วิ่งกันขวักไขวจนเธอเห็นว่าถนนว่า