บทที่ 50 พลอยรัตน์ คุณจะทำให้ศุภวิชญ์ตายไม่ช้าก็เร็ว

ได้จัดการบาดแผลเสร็จในที่สุด แพทย์ก็หายใจเข้าลึกๆ เขาเช็ดเหงื่อที่ออกและแอบมองไปที่พลอยรัตน์ที่อยู่ข้างๆเขาอย่างเงียบๆ เขารู้สึกละอายใจเล็กน้อย

สาวคนนี้อายุไม่มากเลย แต่เธอสงบและเยือกเย็นกว่าเขามาก เธอไม่ร้องไห้หรือส่งเสียงโวยวาย เธอแค่คอยช่วยเหล

บทที่ 51 ริบบิ้นสีแดง~

แม้ว่าศุภวิชญ์กำลังจะฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บ แต่เขาก็ยังยุ่งมาก มีผู้คนหลายระลอกเข้าและออกบ้านด้วยสีหน้าเคร่งขรึมทุกวัน

เมื่อพวกเขาคุยธุระ พลอยรัตน์จะหลีกพวกเขา

ปิติได้หากระต่ายน้อยตัวหนึ่งมาให้อลิน ดูเหมือนว่าอลินชอบมันมาก คนรับใช้นำแครอทสองสามอันกลับมาตอนที่เธอไปซื้อผักเมื่อ

บทที่ 52

หลังจากที่นิศมาพาพลอยระรินณ์ไป เธอก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย

พลอยรัตน์เห็นพวกเธอทั้งหมดในข่าว

เจ้าหนี้เหล่านั้นจะมาเอาเงินทุกๆสามเดือน คุณย่าเอาสิ่งของต่างๆในบ้านไปขายถึงจะคืนได้เล็กน้อย ในบ้านเก่าที่ทรุดโทรมไม่มีสิ่งที่มีค่า แต่พวกเขาก็ยังจะทุบมัน

ห้าปีต่อมา ชิ้นส่วนของบ้านหลังเก่านั้นรวมอยู่ใน