บทที่39 ที่จะคิดถอยหลังมันไม่เสียหน้า

ลูกอมละลายในปากของเธอ เป็นรสชาติของนม ความหวานในปากได้กลบความขมของยาเม็ด

มันถูกป้อนโดยบังคับ เดิมทีพลอยรัตน์อยากจะคายมันออกมา แต่เธอลังเล แถมยังอยากที่จะได้อีกเม็ดหนึ่ง

หัวหักได้ เลือดก็ไหลได้ แต่เธอเสียหน้าไม่ได้ ที่ทะเลาะกันก็ต้องมีท่าทีที่เหมือนทะเลาะ พลอยรั

บทที่40 ถูกยั่วจนกระเหี้ยนกระหือรือ

"ความหมายของบริษัทคือคุณไม่จำเป็นต้องตอบเปิดเผยที่ชัดเจน" เฟื่องฟ้ากล่าว "ตอนนี้นักข่าวปิดกั้นอยู่ในประตูกองถ่ายทุกวัน ประธานกรจะมารับคุณสิ ถึงเวลานั้น ให้พวกเขาถ่ายรูปสักกี่รูปก็ได้แล้ว”

สำหรับดาราหญิง ที่มีความนิยมและมีผลงานนั้นถึงจะดังจริงๆ มิฉะนั้นมันจะเป็นแส

บทที่41 ฉันจูบคุณได้ไหม?

พลอยรัตน์เอะอะโวยวายมาก เธอไม่ให้ความร่วมมือเลย เธอบิดหัวเพื่อหลีกเลี่ยงการจูบของศุภวิชญ์ มือของเธอก็ทุบตีเขา

เมื่อศุภวิชญ์รู้สึกรำคาญ เขาเลยหยุดและไม่ขยับ ดวงตาสีดำที่ขุ่นมัวคู่หนึ่งของเขาก็มองมาที่เธออย่างเงียบๆ

พลอยรัตน์เมามากจนไม่ได้สติ แม้ว่าเธอจะลืมตาขึ้น สิ่งที่เธอเห