บทที่2 เธอนึกได้ว่า ศุภวิชญ์เป็นชายที่น่ากลัวแค่ไหน

แม้ว่าพลอยรัตน์จะเปียกลื่นพอภายใต้ฤทธิ์ของยา แต่เธอก็ยังไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดจากครั้งแรกได้

หลังจากที่ควยทั้งใหญ่และแข็งของศุภวิชญ์สอดผ่านเยื่อพรหมจรรย์ เขาไม่ได้ให้เวลาที่หายใจกับพลอยรัตน์ เขาบีบเอวเธอ แล้วค่อยๆสอดเข้าไปและดึงออกมา เขาสอดเข้าไปอย่างลึกและดึงออกอย่างช้า

มือของเขาก็ยังแตะไปที่ที่เชื่อมต่อกันของพวกเขา ถูหีของเธออย่างเลว

น้ำไหลออกมาเพิ่มขึ้น มันได้ผสมกับเลือดของการฉีกขาดของเยื่อพรหมจรรย์

ทำให้เขาบ้าคลั่ง

“น้ำเยอะจัง” เสียงหัวเราะต่ำดังมาจากลำคอของผู้ชาย

ตามที่เขาสอดเข้าไปอย่างลึกๆ ความเจ็บปวดจากการฉีกขาดมาพร้อมกับความรู้สึกตื่นเต้นและความสบายที่อธิบายไม่ถูก ใบหน้าเล็กๆที่ซีดเซียงของพลอยรัตน์ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดง เธอกัดเขาอย่างแรงเพื่อกลั้นเสียงครางที่น่าอับอายของเธอ

จนกระทั่งปากเธอได้ลิ้มรสเลือดที่หอมหวาน เธอถึงจะถูกศุภวิชญ์บีบคางและยกคางเธอขึ้น แล้วยอมรับจูบที่มีสองแบบที่แตกต่างกันของเขา

เมื่อเขาจูบอย่างอ่อนโยน มันสามารถละเอียดอ่อนจนวาดเส้นริมฝีปากของเธอได้ เหมือนกับชิมเค้กสตรอเบอร์รี่ที่อร่อยชิ้นหนึ่ง เมื่อเขาจูบอย่างรุนแรงเขาก็กัดโคนลิ้นของเธอจนเจ็บ ราวกับเขาจะบีบคอของเธอจนหักไป

“เพื่อเป็นการลงโทษ ก็ให้คุณตายบนเตียงของผมเถอะ” เขาพูดเบาๆ

พลอยรัตน์ซึ่งกำลังหลงอยู่ในก้นบึ้งของความปรารถนาก็สั่นสะท้านอย่างกะทันหัน

เธอนึกได้ว่า ในข่าวลือที่เธอได้ยินมาเหล่านั้นที่แน่ใจไม่ได้ว่าจะจริงหรือไม่ ศุภวิชญ์เป็นผู้ชายที่น่ากลัวแค่ไหน

พวกเขากล่าวว่า ภายใต้ใบหน้าที่หล่อเหลาของศุภวิชญ์ วิญญาณของเขาเน่าเสียไปนานแล้ว

เวลาที่พลอยรัตน์กลับมามีสติ คือตอนที่เธอถูกโยนลงบนเตียง ขาทั้งสองของเธอถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์เป็นเหลี่ยมที่น่าอับอาย ศุภวิชญ์ได้เลียนมของเธอที่หงายขึ้น เอวของเขาเคลื่อนไหว และสอดเข้าไปทั้งหมด

ในช่องคลอดที่คับแคบ เนื้อที่อุ่นๆมาจากทุกทิศทาง โอบรัดเขาไว้แน่น

นมเธอถูกเขานวดอย่างไร้ความปรานี เขาสอดและดึงอย่างแรง เขาสอดให้ลึกที่สุดครั้งแล้วครั้งเล่า และหลังจากชนช่องเล็กๆภายในเปิดออก การเคลื่อนไหวของเขาก็รุนแรงยิ่งขึ้น

"คิดถึงผู้ชายคนอื่นอยู่หรอ? คิดถึงใครล่ะ? คู่หมั้นของคุณ กรภัคหรอ?"

เห็นได้ชัดว่า จิตใจของพลอยรัตน์ล่องลอยไปชั่วคราวได้ทำให้ศุภวิชญ์โกรธ

“อ้า...” พลอยรัตน์ส่งเสียงครางยาว

เธอจับผมสั้นสีดำของผู้ชายไว้ ร่างกายที่เกร็งเครียดของเธอสั่นอยู่ เสียงหายใจและเสียงครวญครางของเธอหยุดอย่างกะทันหัน

เธอถึงจุดสุดยอดแล้ว

จุดสุดยอดครั้งแรกในชีวิตเธอ

น้ำร้อนหลั่งไหลลงที่ควย ราวกับว่ามันถูกปากเล็กๆนับไม่ถ้วนดูดอยู่ ตื่นเต้นและสบายมาก ควยพองขึ้นเป็นหนึ่งเท่าในร่างกายของเธออย่างรวดเร็ว

ดวงตาของศุภวิชญ์ลึกลำและเย็นชา รอบตัวงเขาเต็มไปด้วยออร่าที่อันตราย

พลอยรัตน์ซึ่งยังไม่ได้ตอบสนองจากจุดสุดยอดก็ถูกเขาอุ้มขึ้นและกดไว้บนหน้าต่างกระจกใส ตรงไปทางที่กรภัคจากไป

"เชอะ... แค่เอ่ยชื่อเขาก็ทำให้คุณถึงจุดสูงสุดได้"

เขาสอดเข้าจากด้านหลังเธอ

“คุณพลอย”

กระจกนั้นเย็นมาก และอยู่ข้างหลังเธอคือร่างกายที่เร่าร้อนของผู้ชาย ทั้งได้กระตุ้นความรู้สึกของ พลอยรัตน์ นมของเธอถูกบีบจนบู้บี้ ผู้ชายบีบเอวของเธอด้วยมือข้างหนึ่ง และใช้มืออีกข้างนวดนมที่อวบอิ่มของเธอ พร้อมกัดเลียหูของเธอ

อ่อนโยนและรุนแรง ต่างกันมาก

“ผมไม่ค่อยพอใจกับการแสดงออกของคุณเลยนะ ผมเกรงว่าจะทำตามข้อตกลงที่ตกลงไว้ก่อนหน้านี้ไม่ได้เลย แค่คืนเดียว มันไม่เพียงพอสำหรับที่ให้ผมเล่นเลย”

เงื่อนไขข้อแรกที่กรภัคพาโยษิตาไปได้คือ คืนนี้ พลอยรัตน์เป็นของศุภวิชญ์อย่างสิ้นเชิง

พลอยรัตน์ราวกับถูกห่อหุ้มด้วยตาข่าย เธอได้ถามตามคำพูดของเขา "แล้ว... แล้วจะนานแค่ไหน"

ศุภวิชญ์พูดอย่างเฉยเมยว่า "ที่ผมเล่นสนุกพอแล้ว คุณก็ไปได้เลย"

สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปเป็นการระบายฝ่ายเดียวของศุภวิชญ์

พลอยรัตน์แค่เล่นเป็นตุ๊กตาเพศที่หายใจและหลั่งน้ำได้

เธอมาถึงจุดสุดยอดอย่างต่อเนื่อง ร่างกายของเธออ่อนแอราวกับน้ำ ผิวทุกพื้นของเธอเปล่งประกายด้วยสีชมพูอันน่าหลงใหล ตอนที่เหม่อลอยหลังจากจุดสุดยอด เธอก็ถูกจัดให้อยู่ในท่าทีที่น่าละอายยิ่งกว่าเดิม

หลังจากที่ศุภวิชญ์หลั่งออกมา2ครั้ง ดูเหมือนว่าเขาจะชำนาญยิ่งขึ้น แม้เป็นการเซ็กซ์ที่รุนแรงขนาดนี้ แต่ในสายตาของเขาก็ยังเห็นไม่ถึงความหลงใหลอย่างชัดเจน มันลึกล้ำและเฉยเมยมาก

“เลีย” ควยที่เปียกโชกยื่นไปที่ปากของธอ

พลอยรัตน์ซึ่งทนอยู่ที่ไม่อยากส่งเสียงครวญครางอยู่เรื่อยๆ เธอเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับสายตาที่หยอกล้อที่ยั่วเย้าของเล่นของผู้ชาย

เธอกัดฟันและด่าว่า "ไอ้ซาดิสม์!"

ศุภวิชญ์บีบคางของเธอ บังคับให้เธออมควยของเขาไว้เข้าในปาก มันแตกต่างจากความแน่นของช่องคลอด มันเป็นความสบายที่อีกแบบหนึ่ง

“เลียให้ดีๆ ถ้าคุณกล้ากัด ผมจะเย็ดคุณจนตาย!”

บทที่3 เปลี่ยนเป็นคนอื่น จะตุ้งติ้งกว่าคุณได้ไง

พลอยรัตน์ลืมตา สิ่งที่เห็นเป็นสีขาวที่แสบตา

มีชั่วขณะหนึ่ง พลอยรัตน์ได้คิดว่าเธอมาถึงสวรรค์แล้ว

ผ่านไปครู่งหนึ่ง เธอถึงจะตระหนักว่า สวรรค์นั้นเป็นที่เพ้อฝัน

แสงอาทิตย์แสบตามาก พลอยรัตน์พยุงตัวขึ้นอย่างลำบาก เพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อยก็มีของเหลวไหลออกมาจากหว่างขาของเธอ หยดลงบนพรม

จู่ๆเรื่องเซ็กซ์ที่ลามกอนาจารตลอดทั้งคืนก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองของเธอ แม้แต่รายละเอียดก็ชัดเจนมาก

สิ่งที่ทั้งใหญ่และยาวของศุภวิชญ์นั้นเข้าไปในร่างกายของเธอได้อย่างไรเขาผลักเธอลงไปในทะเลแห่งความปรารถนาและให้เธอจมน้ำได้อย่างไร และเธอขอร้องให้เขาเย็ดใต้ตัวเขาอย่างไร้ยางอายและยั่วยิ้มได้อย่างไร

"ลึกขึ้น ลึกขึ้นอีก..."

“ก็คือตรงนั้นเลย ลึกมาก...วู...สบายจัง...”

“ฉันอยากได้ ให้ฉัน หลั่งให้ฉัน”

วินาทีก่อนที่เธอจะเป็นลมด้วยเย็ด พลอยรัตน์คิดว่าเธอจะตายบนเตียงของศุภวิชญ์จริงๆ

หลังจากดิ้นรนในวงการบันเทิงมาสองปีเธอก็ยังเป็นดาราเล็กๆที่ไม่มีใครรู้จัก ถ้าเธอตายจริงๆ แถมยังเป็นเย็ดจนตาย เธอคงดังแน่ๆเลย

มุมปากเธอเจ็บอยู่ เธอยิ้มไม่ออกเลย

แม้แต่ในปากของพลอยรัตน์ก็เต็มไปด้วยกลิ่นของศุภวิชญ์ แม้ว่าถูจนบาดเจ็บมันก็ไม่สามารถล้างให้สะอาดได้

คนรับใช้ส่งเสื้อผ้าชุดหนึ่งเข้ามา เป็นชุดสาวใช้

พลอยรัตน์ไม่ยอมสวมมัน คนรับใช้ก็โทรแจ้งศุภวิชญ์ เขาบอกว่าถ้าเธอไม่ใส่ก็เปลือยกายเลย

ในวิลล่าสไตล์ปราสาทหลังนี้ มียืนยามเกือบร้อยคน เป็นชายครึ่งหญิงครึ่ง ถ้าเธอไม่อยากเปลือยกายหลบบนเตียงก็ได้แต่ใส่ชุดสาวใช้เท่านั้น

ตอนเย็น ศุภวิชญ์กลับมาแล้ว

คนรับใช้เสิรฟ์อาหารเย็นมาที่โต๊ะอาหาร ศุภวิชญ์แก้เน็คไทและเช็ดมือให้สะอาด

เขาเริ่มเพลิดเพลินกับพลอยรัตน์

ศุภวิชญ์ปอกร่างกายที่อ่อนนุ่มของพลอยรัตน์ออกจากชุดสาวใช้ เหมือนกับการปอกลิ้นจี่ และผิวที่ขาวเนียนของเธอก็เต็มไปด้วยร่องรอยที่เขาทิ้งไว้

ช่องคลอดเธอยังบวมอยู่ เมื่อเขาสัมผัสมันเบาๆ มันก็สั่นอย่างน่าสมเพช

“ขี่เหร่จัง” ศุภวิชญ์ได้ยินเสียงหายใจของผู้หญิงหยุดไปชั่วพริบตา เขาก้มหน้าลงไปอมหัวนมสีแดงของเธอ “ที่ไม่ใส่มันจะสวยกว่า”

เขาเป็นคนที่ให้เสื้อผ้าเธอ และตอนนี้เขาก็เป็นคนที่รังเกียจมัน

"ใช่สิ มันขี่เหร่จัง คุณเปลี่ยนให้คนอื่นมาสวมให้คุณดู...อ้า!"

น้ำเสียงที่เกียจคร้านและแหบแห้งของพลอยรัตน์เปลี่ยนไป ช่องคลอดของเธอก็เริ่มหดตัวอย่างรุนแรงเนื่องจากการบุกรุกของสิ่งแปลกปลอม เธอพยายามบีบสิ่งนั้นให้ออกไป แต่กลับได้ผลตรงข้ามเลย

มือของศุภวิชญ์เคยเล่นปืนมานาน โดยมีหนังด้านบางๆบนปลายนิ้วของเขา เขาได้สอดนิ้วเข้าไปในร่างกายของพลอยรัตน์อย่างแข็งกร้าว แล้วเขางอมันและขูดผนังเนื้ออันเปราะบางของเธอ

พลอยรัตน์ได้นึกถึงการถึงจุดสุดยอดและการพ่นออกมาอย่างไร้การควบคุมอย่างต่อเนื่องในเมื่อคืน เธอเลยเริ่มรู้สึกหวาดกลัว

“ที่เปลี่ยนเป็นคนอื่น เธอจะตุ้งติ้งกว่าคุณได้อย่างไร” ศุภวิชญ์หัวเราะเบาๆ แขนที่แข็งแรงของเขาเกี่ยวเอวของผู้หญิงและดึงเธอเข้ามาใกล้ แล้วดูดคอหงส์ที่สวยงามของเธอด้วยริมฝีปากและลิ้นของเขา “เพียงแค่แตะก็หลั่งน้ำได้"

ในขณะนี้เขาราวกับเป็นปีศาจที่อ่อนโยน

ด้วยเสียง 'ควั่กกก ' ผ้าที่แขวนอยู่บนแขนของพลอยรัตน์ก็ถูกฉีกขาด

เธอนั่งเปลือยกายอยู่บนโต๊ะอาหาร นิ้วของศุภวิชญ์ขุดในช่องคลอดของเธอ น้ำที่หลั่งออกมาก็ไหลลงไปตามขอบโต๊ะ

เซ็กซ์เป็นสิ่งที่เมื่อได้ลิ้มรสแล้วก็จะเลิกไม่ได้

เห็นได้ชัดว่าร่างกายเธอจะเหนื่อยล้า แต่ก็ยังรู้สึกอ้างว้าง

“ไม่เอา” พลอยรัตน์กัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงครวญคราง “เจ็บ...”

การต่อต้านของเธอถูกเพิกเฉยโดยศุภวิชญ์ เขาถอดกิ๊บบนหัวของเธอออก ผมสีดำยาวของเธอก็ปล่อยลง

“คุณพลอย คุณต้องมีความสำนึกสักหน่อยสิ” ศุภวิชญ์รูดซิปกางเกงสูทของเขา หยิบควยของเขาออกมา และกดมันที่ช่องคลอดที่หดตัวอย่างเรื่อยและเปียกโชกของพลอยรัตน์

แสงมันอ่อนโยน ได้สะท้อนความหยาบโลน

“คำว่าไม่เอาสองคำนี้ ผมไม่ชอบมาก ดังนั้น ถ้าผมจะได้ยินอีกครั้ง ผมจะเย็ดคุณเพิ่มอีกครั้ง”

ช่องคลอดที่คับแน่นถูกเขาแบะออก เนื้อหีที่อุ่นๆก็มาพันรอบมันอย่างกระตือรือร้น

พลอยรัตน์กัดหัวไหล่ของศุภวิชญ์

เท้าที่เธอเตะไปถูกเขาจับไว้ และขายาวของเธอก็ถูกแยกออกไป แล้วพันรอบเอวของเขา

การต่อต้านเล็กน้อยของพลอยรัตน์กลับได้ทำให้ศุภวิชญ์พอใจ เขาก้มตัวลงเข้าใกล้ไปที่หูของเธอและหัวเราะเบาๆ ควยของเขาสอดเข้าไปให้ลึกที่สุด

"บอส"

มียืนยามคนหนึ่งเข้ามา เขาส่งเสียงไอสองครั้งอย่างเบาๆ ผ่านลับแล และเขาหันหลังให้ร้านอาหาร

“กรภัคมาเอาคนกลับไปแล้วครับ”