บทที่18. ตบหนึ่งที ลูกอมหนึ่งเม็ด

ในห้องพักผ่อนทั้งหมด ไม่มีใครกล้าหายใจเสียงดัง ในสถานการณ์นี้ทุกคนรู้สึกอึดอัด

พลอยรัตน์ถูกตบถึงสองครั้ง หน้าผากของหล่อนยุ่งเหยิง แต่หล่อนกลับยิ้มอย่างสดใส มองกรภัคราวกับว่าหล่อนกำลังมองคนไม่สำคัญ

“พลอย คุณไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้”กรภัคลดดวงตาสีดำลงต่ำ “โยษิตาเป็นคนล

บทที่ 19 นิ้วยัดเข้าไปในช่องคลอดที่แห้งโดยตรง

[ผมพาคุณกลับมาดีไหม?]

ดีกับผีน่ะสิ

มือของพลอยรัตน์วางอยู่บนหน้าอกของผู้ชายและผลักเขาอย่างแรง กรภัคเลยเอนหลัง ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองก็ห่างขึ้น

"กรภัค ในสายตาคุณฉันเป็นอะไรล่ะ? หมาหรอ? ที่คุณอยากทิ้งก็ทิ้งไป อยากเอากลับไปก็เอากลับไป"

อยู่ตรงหน้ากรภัค พล

บทที่ 20 ใช้ยากับช่องคลอด

พลอยรัตน์ได้เล่นรถไฟเหาะ10 ครั้ง

จนสุดท้าย ปิติคว่ำอยู่บนชักโครกและแทบจะอวกกระเพาออกมา พอเขากลับไปยังเดินโซเซอยู่

“บอส นี่ถือเป็นอาการบาดเจ็บจากการทำงานระดับแรกเถอะ!”

"ไปให้ไกล" ศุภวิชญ์ปิดประตูโดยไม่มีการแสดงออกใดๆ

ในห้องนอน พลอยรัตน์นั่งอยู่บนโซฟากำลังเล่นของเล่นที่เด็กเ