บทที่ 44 เขามาแล้ว

โชคดี ณิชไม่เคยบ่นพ่อเปลียวให้เปลียวฟัง และเวลาที่เขาเจอกับพ่อเปลียวก็เคารพดี

ใช่แล้ว เปลียวยิ้มใส่ณิช เธอไม่ได้ตั้งใจปกปิดณิช

เปลียว ปกปิดเราด้วยหรือเนี่ย ณิชมองเปลียวอย่างดุ แต่น้ำเสียงของเขาแบบอุ่นๆ

เปลียวยังอยู่ในความรู้สึกดีใจที่ได้เจอพ่อ ไม่สนใจการเปลี่ยนแปลงของณิช แ

บทที่ 45 คนแปลกหน้าคุ้นเคยมากที่สุด

ณิชไม่รู้เรื่อง เมื่อเห็นการกระทำของเปลียวเขายิ่งสงสัยมากขึ้น

แค่เห็นคมสันต์ ณิชก็รู้แล้ว

คนที่เปลียวไม่ลืมเป็นคมสันต์หรือ ณิชขมวดคิ้ว ถ้าเป็นคมสันต์จริงๆ มันจะลำบาก

ณิชจับคาง เขาตื่นเต้น ตั้งแต่เด็กจนโต คมสันต์เป็นคู่แข่งที่ดีที่สุดของเขา

ณิชชอบการแข่งข

บทที่ 46 ผมไม่ปล่อยมือเธอ

ตรงนั้นมีหัวใจของคมสันต์และมันกำลังเต้น แต่คมสันต์ยังจับมือเปลียวอยู่ เปลียวทำอะไรไม่ได้

เปลียวจ้องมองคมสันต์ เธอไม่รู้จะพูดอะไรดี ผู้ชายคนนี้อยากทำอะไรนี่

สายตาเปลียวเต็มไปด้วยความโกรธและความหงิกงอ เปลียวลังเล แต่ถึงแม้ว่าคมสันต์รู้ความจริงทั้งหมด แล้วจะเป็นยังไง

เ