บทที่ 42 งานเลี้ยงอะไรจะสำคัญขนาดนี้คะ

ไม่ได้ เปลียวปฏิเสธอย่างชัดเจน เราเหนื่อยเกน ให้เรานอนเถอะ เปลียวปิดประตู

เธอไม่ห้ณิชตอบ

ณิชยืนยิ้มอยู่หน้าห้องเปลียว แน่นอนว่าผู้หญิงที่เขารักมีเสน่ห์มาก

ยังไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธเขา นอกจากเปลียว แล้วเปลียวปฏิเสธเขาสองรอบด้วย แต่ความรู้สึกนี้ไม่แย่

บทที่ 43 เป็นพ่อลูกกันหรือ

เขาไม่เคยเจอคนแบบใช้ทั้งไม้นวมและไม้แข็งก็ไม่ได้ ถ้าเปลียวเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขาไม่รู้จะเอายังไงดี แล้วคมสันต์ต้องเป็นผู้ชายคนแรกที่เขาเกลียด

เปลียวไม่เคยเห็นณิชมีสีหน้าแบบนี้มาก่อน เป็นยังไงคะ สีหน้าแปลกๆ เปลียวหัวเราะ แล้วเปิดประตูให้ผู้ช่วยกับช่างแต่งหน้าเข้ามา

ก็

บทที่ 44 เขามาแล้ว

โชคดี ณิชไม่เคยบ่นพ่อเปลียวให้เปลียวฟัง และเวลาที่เขาเจอกับพ่อเปลียวก็เคารพดี

ใช่แล้ว เปลียวยิ้มใส่ณิช เธอไม่ได้ตั้งใจปกปิดณิช

เปลียว ปกปิดเราด้วยหรือเนี่ย ณิชมองเปลียวอย่างดุ แต่น้ำเสียงของเขาแบบอุ่นๆ

เปลียวยังอยู่ในความรู้สึกดีใจที่ได้เจอพ่อ ไม่สนใจการเปลี่ยนแปลงของณิช แ