บทที่ 3 ถูกจับกุม

หน้าอก ความเจ็บปวดเป็นที่ชัดเจน เปลียวนั่งอยู่บนพื้น ไม่ว่าจะกระชับหน้าอกให้หนักแค่ไหน มันช่วยอะไรไม่ได้สักที

สุดท้าย เปลียวลุกขึ้น แล้วเข้าห้องน้ำไปจัดการแผล เปลียวขี้เกียจไปโรงพยาบาล พอเลือดหยุดหลายก็แค่ติดผ้าพันแผล ครอบคลุมแผลด้วยหน้าม้า ไม่ว่าเขาสวยหรือว่าน่าเกลียดก็ไม่มีใครสนใจ

วิลล่าว่างเปล่า เหมือนหัวเราะที่เขาโง่ ตั้งแต่แต่งงานกับคมสันต์ เปลียวก็เหมือนนกขมิ้นตัวหนึ่ง อาศัยอยู่ในวิลล่าขนาดใหญ่แห่งนี้และพยายามเฝ้าการสมรไร้ค่านี้

สองเดือนเต็ม คมสันต์ไม่เคยมา เปลียวคิดว่าเรื่องการหย่าแค่คมสันต์พูดออกมาตอนโกรธ จนถึงวันนี้ เปลียวเตรียมตัวเรียบร้อย กำลังจะออกนอกบ้าน บังเอิญเห็นมีคนแปลกหน้าสองคนยืนอยู่หน้าบ้าน

ผู้ชายสองคนนั้นใส่เสื้อสูทสีดำ ใบหน้าไม่มีรอยยิ้ม ยืนอยู่หน้าประตูอย่างตื่นตัว เปลียวเดินไปด้วยประหลาดใจ แต่โดนผู้ชายสองคนนั้นห้าม

คุณเปลียวครับ คุณคมสันต์สั่งพวกเราว่าถ้าไม่ได้ขออนุญาตจากท่าน คุณไม่สามารถออกไปครับ

สองสามนาทีผ่านไปเปลียวถึงรู้สึกตัว หมายถึงอะไรคะ นี้คมสันต์จับกุมฉันหลอ แต่นอกจากคำพูดที่เขาพูดออกเมื่อกี้ ไม่ว่าเปลียวถำอะไร ก็ไม่มีคำตอบสักคำ เปลียวออกไปไม่ได้ ถ้าเปลียวเดินก้าวหน้าก็จะรีบโดนห้าม

อยู่ดีๆก็เสียอิสระ เปลียวรู้สึกจะเป็นบ้า

เปลียวโทรหาคมสันต์หลายครั้ง แต่คมสันต์ไม่รับสาย สุดท้าย ก็อัดเสียงไป เปลียวรู้ นี้คือคมสันต์กำลังเอาคืน

แต่เขาทำไมจำกัดเสรีภาพของคนอื่น เปลียวต้องถามคมสันต์ให้แน่นอน

เกือบทุกสิ่งในววิลล่าที่สามารถถูกทุบได้ก็โดนเปลียวทุบให้หมด เปลียวผมกรีดร้อง ตะโกนด้วยตาแดงด้วย

ฉันอยากเจอคมสันต์ มันไม่มีสิทธิ์จับกุมฉัน

สองผู้คุ้มกันไม่แยแส เปลียวรู้สึกหงุดหงิดสุดๆ เธอวิ่งเข้าไปในห้องครัวและถือมีดผลไม้วิ่งไปหาผู้ชายสองคนนั้น เธอก็ชี้ปลายมีดที่คอและตะโกนดังขึ้น "ฉันอยากเห็นคมสันต์" มิฉะนั้นฉันจะตายที่นี่ "

สุดท้าย ภายใต้ก่อกวนของเปลียว ตอนพลบค่ำ อนามัยขับรถมาถึงวิลล่า

เพิ่งเข้าไปถึงห้องรับแขก ก็เห็นเปลียวใส่เสื้อผ้าไม่เป็นระเบียบ นั่งอยู่บนโซฟาอย่างเสื่อมสภาพ สายตาคมสันต์แสดงให้เห็นรำคาญ

คมสันต์เดิมเข้าหาเปลียว ใส่รองเท้าหนังเดินบนพื้นออกเสียงกรอบ เปลียวรีบลุกขึ้น หันมามองคมสันต์

คุณอยากจะทำอะไร คุณมีสิทธิ์อะไรจับขังฉัน

พบอีกครั้งหลังจากผ่านไปสองเดือน ก็เป็นแบบนี้ เปลียวไม่อยากเป็นแบบนี้มากกว่าคนอื่นอีก แต่นึกถึงเรื่องที่คมสันต์ทั้งหลาย ก็อดทนไม่ไหว

ใบหน้าคมสันต์ไม่มีอารมณ์สีหน้าอะไร สายตาที่เขามองเปลียว เหมือนมองเห็นคนแปลกหน้า

แต่ก่อนคมสันต์ก็ไม่สนใจผู้หญิงคนนี้ เห็นเปลียวไม่เรียบร้อย ยิ่งรังเกียจมากขึ้น

เปลียวได้รับสายตาของคมสันต์ เจ็บใจ เปลียวกอดกำปั้นไว้ พยายามอธิบาย ถึงแม้ว่าเรื่องนั้นเป็นความผิดของฉัน คุณก็ไม่ควรจับกุมฉัน

อยู่กับคมสันต์ เปลียวในฐานะต่ำต้อยตลอดมา รู้จักกันมาแปดปี เปลียวหลงรักอย่างนี้ แต่คมสันต์เหมือนไม่เห็นใจที่เปลียวให้ ดวงตาของคมสันต์มีแต่ ทิวลิปคนเดียว

ถ้าไม่มีเรื่องนี้ คมสันต์อาจจะรู้สึกอับอายนิดหนึ่ง คมสันต์เห็นเปลียวสูญเสียการควบคุม คมสันต์ไม่สนใจตลอด คมสันต์พูดด้วยเสียงเย็น

ทิวลิปท้อง ก่อนเขาคลอดลูก คุณก็อยู่ดีๆในวิลล่านี้ ไม่ต้องไปไหน ผมไม่อยากมีเรื่อง