ตอน 86
รักร้ายใจหวาน
บทที่86 คำว่าส่งตังไปให้เอง
บ่ายสองโมง นัชชานั่งตามรถไปส่งเตชิตที่สนามบิน คนที่ไปพร้อมยังมีปรัณ ไม่รู้ว่าเขาเพื่อจะได้เจอนัชชา บทที่เขาทำเรื่องเช็คอินเสร็จแล้วยังรออยู่มี่ห้องโถงสนามบิน
ทั้งสามคนได้เจอกัน นัชชาสวมเสื่อขนสัตย์สีขาวยาวยืนอยู่ข้างๆ ใบหน้าสดใสไม่ได้แต่งหน้ามาด้วย เหมื
ตอน 87
บทที่87 ความคิดถึงกลายเป็นโรค
เตชิตพาเธอมาถึงห้องตรวจสอบร่างกาย ชี้ไปทางหน้าจอสังเกตที่อยู่ในห้อง “ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะอยู่ที่นี่เป็นเพื่อน”
จินต์พยักหน้าอย่างหนัก แล้วเดินเข้าไปตามพยาบาล
เตชิตกับจอร์จ และปรัณด้วยเดินมาหน้าจอสังเกต มองไปหน้าจอเห็นอุปกรณ์หลากหลายแบบเข้าๆออกๆจากร่า
ตอน 88
บทที่88 เขาหายไป
คำในรายงานทั้งหมดมีความเอนเอียงไปทางดวิษ ดังนั้นคนที่ถ่ายรูปจะเป็นไครไม่ได้นอกจากดวิษแน่นอน
เธอรู้ว่าเขาเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำถึงขนาดนี้
ความกลัวและทางตันในอดีกลายเป็นความโกรธ เธอจึงโทรไปหาดวิษอีกฝ่ายรับสายขึ้นทันที