ตอน 86
รักร้ายใจหวาน
บทที่ 86
บทที่86 คำว่าส่งตังไปให้เอง
บ่ายสองโมง นัชชานั่งตามรถไปส่งเตชิตที่สนามบิน คนที่ไปพร้อมยังมีปรัณ ไม่รู้ว่าเขาเพื่อจะได้เจอนัชชา บทที่เขาทำเรื่องเช็คอินเสร็จแล้วยังรออยู่มี่ห้องโถงสนามบิน
ทั้งสามคนได้เจอกัน นัชชาสวมเสื่อขนสัตย์สีขาวยาวยืนอยู่ข้างๆ ใบหน้าสดใสไม่ได้แต่งหน้ามาด้
ตอน 87
บทที่ 87
บทที่87 ความคิดถึงกลายเป็นโรค
เตชิตพาเธอมาถึงห้องตรวจสอบร่างกาย ชี้ไปทางหน้าจอสังเกตที่อยู่ในห้อง “ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะอยู่ที่นี่เป็นเพื่อน”
จินต์พยักหน้าอย่างหนัก แล้วเดินเข้าไปตามพยาบาล
เตชิตกับจอร์จ และปรัณด้วยเดินมาหน้าจอสังเกต มองไปหน้าจอเห็นอุปกรณ์หลากหลายแบบเข้าๆ
ตอน 88
บทที่ 88
บทที่88 เขาหายไป
คำในรายงานทั้งหมดมีความเอนเอียงไปทางดวิษ ดังนั้นคนที่ถ่ายรูปจะเป็นไครไม่ได้นอกจากดวิษแน่นอน
เธอรู้ว่าเขาเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำถึงขนาดนี้
ความกลัวและทางตันในอดีกลายเป็นความโกรธ เธอจึงโทรไปหาดวิษอีกฝ่ายรับสา